-O halde beni hala seviyor musun?
-Tabiî değil mi ,Azize ?
- Nasıl tabiî Hasan? Sevmek böyle mi olur ? Ben kederimden ölüyorum,sen taş gibi duruyorsun.
Gözümü açıp kapayacak kadar kısacık bir an oluvermişti .Demek ne dün vardı , ne yarın! Mazi bir hayal ,âti bir hülya idi ve insan ömrü hep bu kısacık anlardan ve belki sadece tek bir andan ibaretti.