Kendi kendine yalan söyleyip yalanını ciddiye alan insan sonunda ne kendinde, ne de çevresinde gerçeği seçemez olur, böylece hem kendisine, hem de başkalarına saygısızlık eder. Saygının olmadığı yerde sevgi de kaybolmaya başlar. Bunun boşluğunu doldurmak, gönül eğlendirmek için kendini çeşitli tutkulara, kaba zevklere bırakır, ahlaksızlığını hayvanlığa vardırır; bütün bunlar durup dinlenmeden kendisine ve çevresine yalan söylemesinden doğmaktadır.
Sayfa 51 - 2015, İş Bankası Yayınları·Kitabı okudu
Bence dinlenmek yalnız kalmaktır, başka tür bir dinlenme benim anlayabileceğim bir şey değildir. Başkalarıyla birlikte olmak, benim için çalışmak, bir şeylerle meşgul olmak gibidir. Benim kendimi tümüyle serbest hissedebilmem yapayalnız kalmama bağlıdır.
"Birisine iyilik ettiğin zaman: «Ben efendiyim, beyim; o bana muhtaçtır!» diye kendini büyük görme. Zaman, o muhtaç kimseyi vurmuş deme. Zira vuran kılıç henüz kınına girmemiştir; mümkün ki seni de kılıçlar."
Sayfa 95 - Can kitap evi, Basım yılı: 1987, Tercüme:Kilisli Rıfat Bilge·Kitabı okudu