kimsem yok derken bile aklıma hep ilk sen gelmişsin. kimseymişsin ama içimde bir yerlerdeymişsin. ne kadar yürürsem yürüyeyim yollar hep sana çıkıyormuş. karanlık bir sokağı aydınlatan o sokak lambası senmişsin. gecenin kör bir vakti evine ekmek götüren baba senmişsin.