Ve sonra günler birbirini izledi, güz geçti bahar geldi, yaz geçti hazan geldi. İçimdeki acı iplik iplik, parça parça aktı gitti, dipte bir yerlerde kaldı sızısı. Demek istiyorum ki, kuşkusuz tamamen unutmayacaksınız, nasıl desem... insanın yüreğinin üstüne bir taş oturuyor!
Yalnız söyliyebilsem... Bir kişiye olsun içimdekileri dökebilsem... Bunu sahiden istesem bile artık böyle bir insan bulmama imkân yok... Bende arayacak hal kalmadı... Kalsa da aramam... Zaten bu defteri neden aldım? Küçük bir ümidim olsa, dünyada en sevmediğim bu yazmak işine kalkışır mıydım?