Fatih Yıldırım
@FatihYldrm
Elinden geldiğinin fazlasınca okumaya çalışan.
1000Kitap, 2.Bursa BuluşmasıEtkinlik
Merhabalar herkese,
Bursa için ikinci buluşma tarihimiz 11 Mayıs Perşembe, 18:30. Yer Kent Meydanı AVM Carribou Coffee.
Katılmak isteyenler iletinin altına katılmak istiyorum yazarsa "Katılımcı Listesi" ni oluşturacağım. :)
NigRa - Yani ben :)
https://1000kitap.com/LevAndrey/Duvar/
https://1000kitap.com/pharomic/Duvar/
Yadigar Soydan
Gamze Mertyurek
https://1000kitap.com/ahoxx
https://1000kitap.com/Kuyruksuzprimat
Seyid Ahmet GÜLTEKİN
https://1000kitap.com/BigBlueBox
NigRa - Yani ben :)
https://1000kitap.com/LevAndrey/Duvar/
https://1000kitap.com/pharomic/Duvar/
Yadigar Soydan
Gamze Mertyurek
https://1000kitap.com/ahoxx
https://1000kitap.com/Kuyruksuzprimat
Seyid Ahmet GÜLTEKİN
https://1000kitap.com/BigBlueBoxReklam
Kör Yol Bilmez
Sene 2009… Üniversite hayatımın ilk yılları… “Topluma Hizmet Dersi” kapsamında körler okuluna gideceğimiz söylendi. Tam adıyla “Gaziantep GAP Görme Engelliler Ortaokulu”. İlk duyduğum anda gitmek istemedim çünkü dersine gireceğimiz sınıf, görme engellilerden oluşan bir sınıftı. İsteksiz olma sebebim o hüzün dolu duygu dolu atmosferi bünyemin kaldırmayacak olmasıydı. Ama hayat her zaman bize tercih hakkını sunmuyor. İsteksiz de olsam gitmek zorundaydım. Çekine çekine hocamıza derdimi anlattıysam da kabul etmedi. Ayrıca ders filan vermek için değil sadece akşamları çocuklara kitap okumak için gideceğim söylendi. Bu biraz rahatlamamı sağladıysa da henüz korkularımın esaretinden kurtulmuş değildim. Görme engelli kardeşlerimize sevecekleri bir kitap okumak… Düşününce kulağa çok hoş geliyordu. Fakat korkularımın esaretinde de kurtulmak pek mümkün gözükmüyordu.
Gitmekten başka çare kalmayınca biraz hazırlık biraz da empati kurmaya başladım. İki gözümü sıkı sıkı kapatıp bir anlığına kör olduğumu düşündüm. Sonuç mu? Karanlık, karanlık ve hep karalık. Tarif edilemeyecek kadar ağır. Bazen bir rengi tarif edemezsiniz ya da bir kelebeği, gökyüzünü, gökkuşağını veya bir acıyı… Bir acıyı tarif edemeyip susarak haykırmanın çaresizliğinin ortaya çıkardığı o karanlık işte… En ufak bir sorun karşısında hayata isyan eden ben; acaba dünyam kararsaydı ne yapardım, diye düşünmeden edemedim. Yarım bir yaşam, karanlık bir dünya, eksik bir insan… Sanırım hayata küser, daha da içime kapanır, kimseyi duymak istemez, karanlık bir dünyanın karanlık bir gölgesinden öteye geçemezdim.
Bu duygular ve düşünceler sarmışken her yanımı, zaman gelip çatmış ve kendimi körler okulunda bulmuştum. Dışarıdan bakınca çok güzel bir okul yapmışlardı. Ama güzel olup olmaması buradaki insanlar için çok da bir
"Dünyadaki yalancı peygamberleri yetiştirmek ve beslemek için en iyi gübre, işte bu bilmeden inanmak için çırpınan kalabalıktır.”
Diyorum ki, savaş kararı alacak olan liderin, mesela George Bush’un, bu kararı almak için bir çocuğu elleriyle öldürmesi şartı konsa. Nasıl olsa binlerce çocuğun idam kararını imzalıyor, bunu yapmak için tek bir çocuğun canını alması gerekse. İyi olmaz mı? Çünkü kendileri sıcak ofislerinde bir imza atıyor, bir damla kan bile görmeden yaşıyorlar. Ama bombardımanlarda yüz binlerce kadın ve çocuk ölüyor. Başkanın suçu yok, emir kulu pilotun suçu yok, o zaman suç kimde abi? Bu insanları basılan bir düğme mi öldürüyor?
Ondan sonra anladım ki, bizde düdük geçiyor geçmesine ama, öttürmesini bileceksin.
Reklam