Bundan sonra iki benliğim olacaktı: Baba tarafından sahip olunan suçlu bedeniyle her şeyi bilen çocuk; ve anneye yaslanmış masum başıyla, artık bilmek istemeyen çocuk.
İstismar edilen çocuğun varoluşsal görevi aynı derecede dayanılmazdır. Kendini merhametsiz bir gücün eline terk edilmiş olarak algılamasına rağmen, ümidi ve anlamı korumanın bir yolunu bulmak zorundadır. Alternatif son derece umutsuz, hiçbir çocuğun dayanamayacağı bir şeydir. Ebeveynine inancını korumak için, onlarda bir şeylerin son derece yanlış olduğu şeklindeki birinci ve en aşikar hükmü reddetmek zorundadır. Ebeveyninin tüm kabahat ve sorumluluklarını bağışlamak için ne yapıp edip kendi kaderine bir açıklama kurma yoluna gidecektir.