İrem Yıldırım
@Irokill
Doğanın büyüleyiciliğinden etkilenip, yaşamın amaçsızlığı arasında kısır bir döngüde.
Şu anda okuduğu kitap
İnsan yaradılıştan zorbadır ve acı çektirmeyi sever.
Bize en çok zulmedenler, kaynağı konusunda kendimizi kandırdığımız tutkulardır.En zayıf dürtülerimiz tabiatından haberdar olduklarımızdır.Başkaları üzerinde deney yaptığımızı düşünürken aslında kendi üzerimizde deney yaptığımız çok olmuştur.
Beden ile ruhun ahengi,ne büyük bir şeydir! Bizler kendi deliliğimizin içinde bu ikisini ayırdık,yabani bir gerçekçilik ile beyhude bir düşüncelilik icat ettik.
Yüzlerde birlikte olunmuş insanların duyguları, solukları var.Yüzlerde beklentiler var.Yüzlerde sorunlar var.Yüzlerde tüm yaşanmışın ağırlığı var.
Ama bu çöküşten seni hangi insanlar, hangi kurumlar kurtarabilir? Sen istemedikten sonra? Sen kendi yaşamını kurtaramadıktan sonra.