Faruk ÜNAL
@JoBack
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Dogmanın/şeriatın beslediği cahilliğin ve savaşın ülkelere nasıl zarar verdiğini tarih kitaplarından okuyor, televizyonlardan görüyor, siyasetini yapıp unutuyoruz sonra. Bu hikayede ise iki kız çocuğuyla tanışıp onları bu cahillikte, savaşta büyürlerken izliyoruz... sahiplenerek, öfkeyle, acıyla. Çeviri o kadar başarılı ki, uzun zamandan sonra ilk defa bu kadar hislenebildim, öfkelendim, ağladım.
İlk Meryem ile tanıştım, 15 yaşında, annesi intihar edince 45 yaşında biriyle evlendirildi, adı Raşit. Onu sahiplenmeyen babasını, kızı nikaha ikna eden diğer kadınları, Raşit'in yatağına girdiği ilk geceyi, burka giymeye zorlanmasını, hamile kalmasını okurken zorlandım, öfkelendim.
Daha sonra 9 yaşındaki Leyla'yı tanıdım, en yakın arkadaşı Tarık ile oynuyordu, beraber okula gidiyorlardı. Babası ona "Afganistan'da kadın olmanın tam zamanı." demişti. Hükümet her yaştaki kadınlar için ücretsiz sınıflar açmıştı, Kabil Üniversitesi'nin üçte ikisi kadındı artık. Ancak Leyla 15 yaşına geldiğinde hükümetin başındaki Necibullah devrilecekti. Afganistan Demokratik Cumhuriyeti adı Afganistan İslam Devleti olarak değiştirilecekti.
Leyla ve Meryem'in hayatı iç savaşta kesişecek, aynı acıları beraber göğüsleyecek aynı adamdan dayak yiyeceklerdi, aynı adama hizmet edeceklerdi, Leyla'nın çocuklarına beraber bakacaklardı. Tarık'ın yıllar sonra Leyla'yı ziyareti ise Raşit'i ve Meryem'i ölüme götürecekti. Raşit'i Meryem öldürecekti, Leyla'nın boğazını sıkarken; Meryem ise suçunu itiraf edip bir stadyumda Taliban tarafından infaz edilecekti, Leyla ve ailesi Pakistan'a giderken.
11 Eylül olayından sonra, Afganistan tekrar rahatlayınca Leyla, Kabil'e dönüp Meryem'in köyünü ziyaret etmek istiyor. Beni en çok etkileyen sahne burasıydı, Meryem'in annesiyle yaşadığı kulübeyi tekrar okuyunca
İkinci din şu bakımdan iyidir: Tanrı sevgisini yasa sevgisiyle birleştir ve yurttaşlara yurda karşı aşırı bir hayranlık aşılayarak devlete hizmet etmenin, devletin koruyucusu Tanrı’ya hizmet olduğunu öğretir. Bu bir çeşit teokrasidir; onda kraldan başka fetvacı, yöneticiler dışında da rahip yoktur. O kadar. Yurdu uğruna can vermek şehit olmaktır; yasaları çiğnemek dinsizlik; bir suçlunun üstüne herkesin lanetini çekmek, onu tanrıların öfkesine kurban etmek demektir: Sacer esto.
Ama yanılgı ve yalan dolan üzerine kurulu olan bu din, insanları aldattığı, çabuk kanan, kör inançlı kişiler durumuna soktuğu ve gerçek tapınmayı birtakım boş törenlere boğduğu için ayrıca kötüdür. Yine kötüdür, çünkü tekelciliğe ve zorbalığa kaçarak, bir ulusu can kıyıcı ve hoşgörüsüz yapar; öyle ki, o ulus artık asıp kesmekten başka bir şey düşünmez olur ve kendi tanrılarına inanmayanları öldürmekle kutsal bir iş yaptığına inanır. Bu da böyle bir ulusu öbür uluslarla doğal bir savaş durumuna, kendi güvenliğine çok zararlı bir duruma sokar.
