Baban hayatta mı?
Başka erkek kardeşin yok mu?
Ailende hiç mi erkek yok? Dayın, amcan, amcaoğlun, dayıoğlun?
Ölümün bile erkek gerektirmesi çok saçmaydı.
Dostluğumuz zaman ve mekanla sınırlıysa, zamanı ve mekanı aştığımız an, kardeşliğimizin bitmesi gerekir.
Zaman ve mekan kavramını aştığımıza göre istediğimiz an görüşebileceğimizi hiç düşünmüyor musunuz?
Bu bölüm, benim reddettiğim şeyi biliyordu: Yöneticilerin ve rituellerin gücü, yavaşça, çok yavaşça istediğimiz gibi yaşama özgürlüğümüzü öldürecektir.