Nirvana
@Kara19
Il faut imaginer Sisyphe heureux.
Həyatımda oxuduğum ən gözəl ve unudulmaz kitablardan biri olaraq qalacağına inanıram..
Tövsiyə edəni də unutmamaq gərək.))
En son anda insanın xatirələri vasitəsilə sevginin önəmini xatırlaması.. Və bunun insanı sürüklədiyi uçurumdan(relslərdən) qayıtmasına vəsilə olması..
Bəlkə bir gün bu kitabı bir daha oxumaq diləyilə :D
Hər kəs həyatında bir dəfə də olsa, həyatın süniliyini duyur. İnsanlar cəmiyyət tərəfindən onlara verilmiş rollarını ifa edirlər.
Bir gün bu çərçivəli süni insanın ayağı sürüşür və o, çuxura düşür. Bu, onu özünə gətirir. Quyudan çabalayaraq çıxmağa çalışır və çıxır da. Çıxan kimi də yenidən əvvəlki süni həyatına qaldığı yerdən davam edir. Bir zaman gözünü açır ki, artıq yolun sonuna gəlib, çıxılması mümkün olmayan ən dərin quyunun kənarında dayanıb...
