-İnsanları çox sevməkdən zəhləm gedir. Sevəndə öləcəklərindən qorxuram.
-Sevdiklərin arasında ölən çox olub?
-Tək bircə nəfər. O mənə həyatın sevgisiz heç bir mənası olmadığını öyrətmişdi.
-Ürəyinə yerləşib səni qoruyacağam. İnanmırsan mənə?
-Əlbəttə, inanıram. Bir ara qəlbimdə bir quş yaşayırdı. Onunla birlikdə dünyanın ən gözəl nəğmələrini söyləyirdik.
-İndi haradadır?
- Uçub getdi.
-Deməli, onda köksündə mənim üçün yer var.