“İnsan büyüdükçe gökyüzüne daha az bakıyor. Yıldızları süs sanıyor, oysa onlar umut taşır. Küçük Prens’in dünyasında her gezegen bir kalpti aslında; kimi sevgisizdi, kimi kibirli, kimi yalnız… Ama hepsi bir şey öğretirdi. İnsan da hayatında karşılaştığı her insandan bir iz alır. Kimi seni yorar, kimi büyütür, kimi de sana kim olduğunu hatırlatır. Birini ‘evcilleştirmek’ sorumluluk ister. Çünkü bağ kurduğun anda artık kaçamazsın. Sevmek, sadece hoşlanmak değil; emek vermek, beklemek ve korumaktır. Kalbinle bakmadıkça, dünyanın en güzel şeyleri bile görünmez kalır.”