Bir kitabı okurken geçen iki saatin, ömrümün birçok senelerinden daha dolu, daha ehemmiyetli olduğunu fark edince insan hayatının ürkütücü hiçliğini düşünür ve yeis içinde kalırdım.
"Kendime küçük bir ev çizdim
kendi pastellerimle kendi kağıdıma
mutluyum, bakmayın ağladığıma.." İşte tam da şiir kitabının özetini bu mısralara sıkıştırmış şair. Biraz mutlu biraz mutsuz, bolca şiirsel, ikindi çayının yanındaki kurabiye tadında bir eser. Yerseniz iyi gider, yemezseniz de bir şey kaybetmezsiniz :) Okuyacaklara şimdiden keyifli okumalar..
"Ne doğumumuz ne ölümümüz ne de doğumla ölüm arasında can çekişerek sürdürdüğümüz hayatlar bize ait.Başkalarının isteklerinden doğuyor,başkalarının istediği gibi yaşıyor ve başkaları yüzünden ölüyoruz.Bizim sandığımız hayat bizim değil,bizim sandığımız beden bizim değil."
Ey sevgilim, bilirsin benim ne çektiğimi:
Garip başımın derdi bir yürek taşıyorum.
Anlarsın niçin uzak yerlere baktığımı:
İçinde yaşanmaz bir dünyada yaşıyorum.
Görünce gülme sakın çırpınıp aktıgımı:
Ilık ve aydınlık bir denize koşuyorum.
Sen benim sevgilimsin, sevsen de, sevmesen de,
Aradığım yerlere benzeyiş buldum sende.