📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Şimdi acımı mendilime koyup saracağım. İyice sıkıştırılıp yumak yapılacak. Derslerden önce kayın ormanına yalnız gideceğim. Bir masaya oturup, sonuçları toplamayacağım. Ne Jinny'nin ne de Louis'in yanına oturacağım. Acımı alıp kayın ağaçlarının altındaki köklerin üstüne sereceğim.
Sayfa 7 - Türkiye İş Bankası | Çeviri: Tülin Cansunar
Yine görmezden geldim. Bir yandan bu cümlenin ağırlığı altında ezilirken bir yandan da odaklanmam gereken başka şeyler vardı. Ayrılık vakti gelip çatmıştı sonuçta. Beş senemi geçirdiğim,- belki de yaşanabilecek tüm duyguları dibine kadar yaşama şansı bulduğum bir beş seneden bahsediyorum- bu şehre ve bu şehirdeki en büyük destekçime veda vakti. Hiç de kolay olmuyor ki. Otogar dediğin hep bir hüzün yuvası. Kavuşmak güzel ya bir yerlere, birilerine kavuşabilmek için hep başka bir yerlerden kopup gelmemiz gerekmiyor mu? Bir çözebilsek şu işi. Tüm sevdiklerimizi toplayabilsek aynı yere. Zor mu olur? Peki ya bu şehirde geçirdiğim ilk senede en yakınım olan insanı şimdi görmezlikten gelmek zorunda olma durumunda hissettiğim derin acının merhemi? O daha da mı zor?
Bu hayatın algoritması biraz ilginç işliyor sanırım. Her zaman başlangıca dönmek istiyor. O istiyor istemesine, bize de çeşitli oyunlar oynuyor dönebilelim diye fakat döndüğümüzde aynı kişi mi oluyoruz ki? Ne biz aynıyız, ne aklımız, ne kalbimiz.. Sevgi şekil değiştirir derler; dostluk? Dostluk da en derin sevgilerden biri değil mi? O hangi şekle bürünüyor peki yıllar ve başkaları girince araya? Hayal kırıklığı? Hüzün? Özlem? Keşke aynı suda iki kez yıkanabilsek. Sırf o ilk yıkanmanın huzurunu tadabilmek için en azından bir kez daha.