Reyyan

Bizim bir entel abimiz var, Kemal Abi. Hep fizik anlatır. Demişti ki kuantum fiziğine göre, işte o teoriye göre alternatif evrenler varmış, başka kainatlar... Onlardan birinde seninle kahve içtikten sonra aşık oluyoruz, mutlu oluyoruz. Ama bu evrende ben öleceğim Gökçe. :)

bkmkitapcom

@bkmkitap·Reklam

Distopya Sevenlerin Mutlaka Okuması Gereken 9 Kitap

Damızlık Kızın Öyküsü

Yüksek Şato'daki Adam

Reyyan

Bir insanı bildikçe göziçlerinde hayatın yeniden doğması:)

Zaman buldukça uğra Tek neşem bu benim Beklemek ve bulmakla yaşadığım Dili tutulmuş bu şaşkın sevinç. Eşyalar geri çekiliyor sen gelince Bir ayrıntı gibi içinde kaybolduğum Sığ ilişkileri günlerin Geri çekiliyor, dudaklarıma kadar Yükselen sıkıntı suları Tutunup kirpiklerinin ışığına Mavi bir kıyıya çıkıyorum Kurtuluyorum boğulmaktan. Aldığım soluğu duyuyorum, varlığımı Dünyanın benim için de var olduğunu. Gülümseyen ve bağışlayan Bir genişliğe dönüyor içimdeki keder Dumanı kalkmış karlı bir dağ gibi Açılıp aydınlanıyorum güneşinle İnanıyorum yeniden sevgiye ve güzelliğe. Aralarından ilgisiz geçtiğim insanlar -Telaşlı, dalgın, uzak- Daha bir dost görünüyor, daha bir sıcak İçlerinden biri olduğumu duyuyorum İyi gözle bakabiliyorum her şeye. Gelişin hayata bağlıyor beni

Kitabı okudu

Bütün Şiirleri 1 Şükrü Erbaş

#305511968

Reyyan

Bir insanın ellerini memleket yapacak kadar sevmek...

Bir insanın ellerini avcunun içine alıp derince koklamak... Bir insanın ellerini koklayacak kadar sevmek... İşaret parmağını elinin üstündeki kırışıklıklarda gezdirmek; O yeşil damarlarda, yaşamasına dair ümit veren her şey gibi onları dahi sevmek, başını okşamak... Çehresindeki kırışıklıkları yeriyle ezberlemek... Bir insana bakarken göz içlerinde hayatın yeniden doğması, Göğüs kafesinin yerleşkesine cıvıl cıvıl ailelerin taşınması, Sokakların çocuklarla dolması... Bir insana bakarken mimiklerin havada asılı kalması, Her şey gibi... Ve göz kenarlarından ince, narin dalların sarkması... Bir insana bakarken göz kenarlarındaki sarkan dallardan çiçekler açması... Gülerken güldüğünü dahi fark edememek, Uzaklaştığın her saniye nefesinin daralması... Bir insanı severken masumlaşmak; Rüzgârın herkesin arkasından, senin ise yüzünden vurması... Bir insanı severken sevmediğin şeyleri bile sahiplenmelerinin olması... Bir insana doğru yürürken göz göze geldiğin ilk an, göz kenarlarındaki dalların birbirini selamlaması... Gözlerin gülümsemekten kısıldıkça görüş açının sadece o insan olması... Bir insanı bildikçe yaşadığına şükretmek, Onunla denk geldiğin çağı dahi sevmek... Bir insanın ellerini avcunun içine alacak kadar memleket yapmak... Her şeyden öte...

Adorr books isimli okura yanıt verildi

Mesaj gönderemiyorum size

Takip Önerileri

Reyyan

Bir insanın ellerini memleket yapacak kadar sevmek...

Bir insanın ellerini avcunun içine alıp derince koklamak... Bir insanın ellerini koklayacak kadar sevmek... İşaret parmağını elinin üstündeki kırışıklıklarda gezdirmek; O yeşil damarlarda, yaşamasına dair ümit veren her şey gibi onları dahi sevmek, başını okşamak... Çehresindeki kırışıklıkları yeriyle ezberlemek... Bir insana bakarken göz içlerinde hayatın yeniden doğması, Göğüs kafesinin yerleşkesine cıvıl cıvıl ailelerin taşınması, Sokakların çocuklarla dolması... Bir insana bakarken mimiklerin havada asılı kalması, Her şey gibi... Ve göz kenarlarından ince, narin dalların sarkması... Bir insana bakarken göz kenarlarındaki sarkan dallardan çiçekler açması... Gülerken güldüğünü dahi fark edememek, Uzaklaştığın her saniye nefesinin daralması... Bir insanı severken masumlaşmak; Rüzgârın herkesin arkasından, senin ise yüzünden vurması... Bir insanı severken sevmediğin şeyleri bile sahiplenmelerinin olması... Bir insana doğru yürürken göz göze geldiğin ilk an, göz kenarlarındaki dalların birbirini selamlaması... Gözlerin gülümsemekten kısıldıkça görüş açının sadece o insan olması... Bir insanı bildikçe yaşadığına şükretmek, Onunla denk geldiğin çağı dahi sevmek... Bir insanın ellerini avcunun içine alacak kadar memleket yapmak... Her şeyden öte...

Mihrimah isimli okura yanıt verildi

Üzülmemek adına duygulardan kaçmak bana pek de mantıklı gelmiyor:) Tabi ki sizin düşünceniz saygı duyuyorum.

Reyyan

Bir insanın ellerini memleket yapacak kadar sevmek...

Bir insanın ellerini avcunun içine alıp derince koklamak... Bir insanın ellerini koklayacak kadar sevmek... İşaret parmağını elinin üstündeki kırışıklıklarda gezdirmek; O yeşil damarlarda, yaşamasına dair ümit veren her şey gibi onları dahi sevmek, başını okşamak... Çehresindeki kırışıklıkları yeriyle ezberlemek... Bir insana bakarken göz içlerinde hayatın yeniden doğması, Göğüs kafesinin yerleşkesine cıvıl cıvıl ailelerin taşınması, Sokakların çocuklarla dolması... Bir insana bakarken mimiklerin havada asılı kalması, Her şey gibi... Ve göz kenarlarından ince, narin dalların sarkması... Bir insana bakarken göz kenarlarındaki sarkan dallardan çiçekler açması... Gülerken güldüğünü dahi fark edememek, Uzaklaştığın her saniye nefesinin daralması... Bir insanı severken masumlaşmak; Rüzgârın herkesin arkasından, senin ise yüzünden vurması... Bir insanı severken sevmediğin şeyleri bile sahiplenmelerinin olması... Bir insana doğru yürürken göz göze geldiğin ilk an, göz kenarlarındaki dalların birbirini selamlaması... Gözlerin gülümsemekten kısıldıkça görüş açının sadece o insan olması... Bir insanı bildikçe yaşadığına şükretmek, Onunla denk geldiğin çağı dahi sevmek... Bir insanın ellerini avcunun içine alacak kadar memleket yapmak... Her şeyden öte...

Ayşegül isimli okura yanıt verildi