Ümmügülsüm
@Muhayyilemce
||"Bazen gezegenimiz acaba evrenin tımarhanesi mi diye düşünmeden edemiyorum."
-Goethe
Şu anda okuduğu kitap
Düğünden evvel birbirlerini o kadar iyi tanıyan kızla oğlan için gelin olmanın, güvey girmenin artık ne sırrı, ne heyecanı, ne cazibesi kalır? Duvağı açan el titremeden, duvağı açılan yüz kızarmadan birbirine yaklaşanların düğünlerindeki sevinç ve saadetin manası nedir? Ah, yeni yetişen nesil ne acınacak bir haldeydi? Yarınki çocuklar saygı, itaat ve görenek gibi kayıtlardan kurtulacak, fakat aynı zamanda bu kayıtların teminettiği zevklerden, saadetlerden de mahrum kalacaktı. Gittikçe sathileşecekler, gittikçe kabalaşaçaklardı ve akıbet başıboş bırakılmış hayvanlar gibi, oradan buraya, buradan oraya atılıp dururlarken, günün birinde ya bir çukura düşecekler, ya da bir suda boğulacaklardı.
Çok ince bir ayrıntı..
Naim Efendi, kendi kendine:" Badema, böyle bir çift arasında hürmet-i mütekabile (karşılıklı saygı) nasıl cari (geçerli)olabilir? O ilk zaaf ve mağlubiyet dakikasının hatırası, ikide bir onları utandırmaz mı? Kadın, erkeğinne kadar nefsine mağlup, erkek kadının ne kadar mukavemetsiz, ne kadar haysiyetsiz olduğunu düşündükçe bu ondan o bundan akıbet (sonunda) nefrete başlamaz mı? "
Ev-li-lik
Naim efendi: Kızla erkek, birbirlerini bulup tanışacaklar, görüşecekler, sevişecekler,aralarında evlenmeye karar verecekler. Neden sonra bu karar, ana babaya tebliğ olunacak ve nikah aktedilecek. Kim bilir, kimi intihap eder!" diyordu. Hususiyle, bütün o tanışıp sevişmelerinden sonraki nikah, ona gayri tabii ve fuzuli bir merasim gibi geliyordu. Şüphesiz her şey bu nikahtan evvel, kimsenin haberi yokken,kendiliğinden olup bitiveriyor ve bu hal, izdivaçtaki meşruiyeti, ahlakiyeti ta esasından mahvediyordu. Oğlan ve kız, karı koca olmazdan evvel, ana ve babadan gizli aşık ve maşuka, yani "zani" ve "zaniye"(zina eden erkek ve kadın) oluyorlardı. Bir zevk ve huzur yuvası olmaktan ziyade, analık ve babalık gibi kutsi ve insani birtakım vezaifin menbai olan mübarek aile ocağına, evvelce tanışıp sevişmiş bu genç çift, müşterek bir günahın lekesiyle kirlenmiş olarak girecekti.
Aşk denen şey zannımca bir hastalık gibi. Birden bire kendinde bir değişiklik hissedersin. Başları önemsiz gelir gelip geçer diye düşünürsünüz. Sonra giderek size hükmetmeye başlar. Adeta esir alınmış olursunuz. Her şeyinizle onunla alakadarsınız. Güldürürse güler, ağlatırsa ağlarsınız. Bazıları susturulmuş mantığının ağzını açar ve dinler. Kurtulma çaresi arar. Bazısı zaten hayatın kendisinden bıktığı için kendine ölüme teslim eder. Ve hiç bahsetmediğim diğer tayfa. Onlar bu hastalığa kapılmaktan son derece mesutturlar. Çünkü şifacıları mevcuttur. Sevdiği gibi sevilirler.
