Doğduğum andan itibaren her gün biri beni besledi, banyomu yaptırdı, bana kitap okudu ve hayatımdaki her bir işi yapmam için bana yardım etti. Bu yüzden son zamanlarda merak etmeye başladım kendi başımın çaresine ne zaman bakacağım? Acaba bir gün kendi ayakları üzerinde durabilen biri olabilecek miyim? Yani demek istediğim, her zaman yardıma ihtiyaç duyacağımı biliyorum ama ne zaman kendim olacağım?
Dünya kadar şeyi biliyorum ama sanki bir vadede sıkışıp kalmış gibiyim. Beynim neden tüm bunları yapabiliyor da vücuduma nasıl hareket edeceğini anlatamıyor? Ya da konuşmayı beceremiyor? Ya da annemlere Penny’nin az sonra konuşacağına haber vermeme izin vermiyor ?