Bazı kişiler sadece konuşma ihtiyaçlarını tatmin etmek için kötülük yaparlar.Konuşmaları,salonlardaki sohbetleri,bekleme odalarındaki gevezelikleri odunu çabuk tüketen sobalara benzer;onlara çok yakacak gerekir ve yakacak malzemeleri de çevrelerindeki insanlardır.
$1
"Dünya benim tasavvurumdur."Bu, yaşayan ve idrak eden her varlık için geçerli bir hakikattir. Lakin yalnızca insan, üzerine düşünerek bu hakikati soyut bilince taşıyabilir. Ve eğer bunu yaparsa o kişide felsefi basiret başlamış demektir. Artık ona, güneşle değil sadece güneşi gören gözle, toprakla değil sadece toprağı hisseden elle tanışıklığının olduğu; kendisini çevreleyen dünyanın yalnızca bir tasavvur olduğu; yani dünyanın sadece başka bir şeye -tasavvur edene- bağımlı olarak var olduğu açık ve şüphesiz hale gelir.
Hepimiz dar görüşlüyüzdür ve genelde meselenin bir yönünden fazlasını göremeyiz; görüşümüz, onunla bağlantılı her şeye genişletilemez. Sanırım bu kusuru taşımayan insan yoktur. Görürüz, ama kısmen; biliriz, ama kısmen bu nedenle, bu kısmi görüşlerimizden hareketle doğru sonuca ulaşamıyor olmamız şaşırtıcı değildir.
Ahlaklılık, dünyadaki diğer her şey kadar "ahlaksızdır"; ahlaklılığın kendisi bir ahlaksızlık şeklidir.
Bu görüş büyük özgürleşmeyi beraberinde getirir. Nesneler üzerindeki çelişki yok edilir ve bütün olayların bağdaşıklığı (homojenliği) korunur.