Eğer nefsine talib isen, çürüktür hem temelsiz de.
Eğer âfakı ister isen, fena damgası üstünde.
Demek değmez ki alınsa, çürük maldır hep bu çarşıda.
Öyle ise geç, iyi mallar dizilmiş arkasında..."
İnsanlar beni hep korkuttu,o yüzdendir ki bende hep kitaplara sığındım,mesela çok bunaldım ağlamak istedim NAR AĞACI koştu imdadıma,yeter birazda gülelim dedim ZÜBÜK seslendi burdayım sokul bana,ah ah nerde o eski aşklar çok merak ediyorum dedim ÇALI KUŞU kondu pencereme hemen aldım baş ucuma,benim eşim,dostum,akrabam hep kitaplar oldu başka kimseye ihtiyaç duymadım,beni tarafsızca kabul eden,bazen dedikoduyu bile utanmadan yapabileceğim tek canlıydı kitaplar,bu başka bi aşk,bu başka bi tutku,Hugo’nun da dediği gibi”Kitaplar soğuk ama güvenilir dostlardır”
Hâmi-i Mârâşi//
Âşıkam meftûn-u cânân olmayan bilmez beni
Hançer-i aşk ile kurbân olmayan bilmez beni
Anlamaz ahvalimi her sûfî-meşreb müddeî
Bâde-nûş-i bezm-i irfân olmayan bilmez beni..