Pınar Vardar

Şimdi buz gibi esen bir dağ başında Koyu karanlığımda Bir dağ başı yalnızlığı Korkdukça yalnızlıktan İliklerime kadar işliyor Ölü bir aşk Sadece zamanında sağılmamış Bir çuvala sığdırılmış cesedim Taşla bastırılmış Ağaç dibinde öylece Zorbaca acı çektirilen ...
Bunlar bizim ortak dilimiz
Zeytinlere su ver Cennet elmasını budat Mandalini kurutma Bir de çiçekler...
Edebiyat-Düşünce
Kocaçay, birlikte sonsuzluğa aktığımız su...
İnsana Dair
Bozdağ, bizim Tanrıyla buluştuğumuz yer...
İnsana Dair
Dünya, Sırtımda bir şey var Bana uymayan Bana eğreti Bana kötülük yapan Elli, kollu, yürekli.
Şiir