Tirende Bir KemanHayat ve İnsan
Son güz gelmiştir artık ufuklar küle belenmiştir,geceler uzar gider,gönüllere bozaltı düşer,bağlar yaprağını döker,denkler tutulur tahta bavulların ipleri çekilir,gurbetçiler birer,ikişer yola düşer
SergüzeştDuygular
Büyük bir sessizlik ...uyuyor...Gözyaşlarıyla yastığının üzerinde,dağınık saçlarının içinde görünen küçücük,sevimli ve masum bir yüz...Bir parça açılmış dudaklarının arasından gülümsüyor sarılacak biçimde seçilen beyaz dişleri; eğer yaşıyorsa annesinin hayali,sonsuz dinginlik mezarına çekilmişse ruhu tarafından koruyucu bir meleğin gökten inerek çocukların acılarını okutan bir anne oksayisini,öpmesini bekliyor gibi...
Sayfa 27 - Karbon kitaplar,samipaşazade sezai
