Bir adam, ailesi için yeni almak istediği bir evin planında bir tuhaflık sezmesiyle, Okült ile ilgili olaylarla ilgilenen yazara başvurmasıyla başlıyor kitap. Başta evin planına baktığımda bir farklılık ben göremedim açıkçası ama kitap kitaptaki insanlar o kadar zeki ki gerçekten okudukça ve onların tuhaf bulduğu yerleri gözlemledikçe siz de ‘aaaa!’ oluyorsunuz. Bu evin planı ile ilgili bir iç mimara başvuran yazar o mimarla birlikte öyle bir teori oluşturur ki, sonunda hepsinin gerçek çıkması ve de bütün evlerin birbiriyle bağlantılı olup, ortaya çıkartmasınna sebep olur. Okurken o kadar hızlı okudum ki gerçekten her bir sayfasını fena çevirdim. Biraz daha kolay okunan bir kitap çünkü içerisinde evvel çok plan var o yüzden başta hızlı ilerliyor. Ama sonunda son bölümünde yani asıl hikayeyi orada öğreniyorsunuz. Hikayeyi öğrendiğimde bir ritüelden ibaret olduğunu duyunca açıkçası gizemini yitirdi. Ama bu kitabın çok zekice yazılmasına engel değil. Bir kere soluksuz okutan harika bir kitaptı. Tuhaf resimleri okumuş bir insan olarak ben bu kitabını daha kolay okunur ve daha güzel buldum. Keşke bu yazar daha fazla yazsa biz de okusak. Gerçekten böyle kitaplarla tanıştığım için çok memnunum yeni bir soluk geldi.

Gülü Seven Dikenine Katlanır
Zambak çiçeği bildiğiniz gibi çok güzel kokan fakat korkuya yoğunlukla maruz kaldığınızda zehirliyen bir çiçek türüdür.
Mehmet Rauf ilk psikoloji roman türünü yazan bir yazrımız.Ben tesadüf olduğunu düşünmüyorum bu 30sayfalik uzun öyküyü yazmasında.Osmanlının kırılış döneminde halk yozlaşmış demiyorum,savaş içerisinde eşini,sevdiğini harbe gönderen ve erkek nüfusunun gittikçe azaldığı dönem kaleme alıyor. Evlerinin perde arkasında cinsel hayatları bu insanların nasıl ? Belki de bu Metin ilk lesbianlari konu alan bir metin bile olabilir. Biz Mehmet Rauf un hangi buhranda,ruh halinede kaleme aldığını bilemeyiz. Ama o dönemdeki çevresinde bulunduğu bir çağrı bence bu. Bakın böyle şeylerde oluyor.Ve sizlerde bunu yapıyorsunuz belkide demek istiyor. Metin pornografik bir uzun öykü. Meşhur ve yasaklı olduğunu bilipte okuyan okuyucular aaaa bu bildiğin porno demesi en büyük saçmalık.Bunu diyenler 
Orhan Pamuk un 
Masumiyet Müzesi ni okumamışlar . Ben büyük bir cesaret olarak görüyorum.
Mehmet Rauf ilk psikoloji roman türünü yazan bir yazrımız.Ben tesadüf olduğunu düşünmüyorum bu 30sayfalik uzun öyküyü yazmasında.Osmanlının kırılış döneminde halk yozlaşmış demiyorum,savaş içerisinde eşini,sevdiğini harbe gönderen ve erkek nüfusunun gittikçe azaldığı dönem kaleme alıyor. Evlerinin perde arkasında cinsel hayatları bu insanların nasıl ? Belki de bu Metin ilk lesbianlari konu alan bir metin bile olabilir. Biz Mehmet Rauf un hangi buhranda,ruh halinede kaleme aldığını bilemeyiz. Ama o dönemdeki çevresinde bulunduğu bir çağrı bence bu. Bakın böyle şeylerde oluyor.Ve sizlerde bunu yapıyorsunuz belkide demek istiyor. Metin pornografik bir uzun öykü. Meşhur ve yasaklı olduğunu bilipte okuyan okuyucular aaaa bu bildiğin porno demesi en büyük saçmalık.Bunu diyenler Orhan Pamuk un Masumiyet Müzesi ni okumamışlar . Ben büyük bir cesaret olarak görüyorum.
Şimdi ben bu kitabı bitirdim. Ama 368 sayfalık bir kitaptı burda neden daha az anlamadım aaaa. Her neyse bu seriyi seviyorum komik ve eğlenceli ama bu kitapta 2 puan kırma sebebim maalesef ki Belren ve Ronak. Açıkçası Belren gibi birisi tam Emelle’nin tipiydi bir anda Lex’e aşık olup onun için kendini feda etmesini anlamadım neyse ki ölümden sonraki hayata gidiyor boynuzlu kanca . Ronak karakteri de sürekli bir hayvan formunda bit insan aaa. Deli etti yani. Emelle’nin Prensle savaşını okuyoruz bu kitapta. Prenses Soora hain çıktı ulaaa hyattt. Neyse olur böyle şeyler. Novella da görüşürüz.
Üç Kız Kardeş
O kadar etkilendim ki bu üç kız kardeşin hikâyesinden. Dün bitirdim ama hâlâ geçmedi etkisi. Uzun süre de geçmeyecek biliyorum. En sevdiğim kitaplardan oldu. Üç kız kardeş.. Türkân, Dönüş ve Derya. Bu üç kız kardeşin hikâyesinde neler yok ki.. aşk, mutluluk, pişmanlık, özlem, acı, neşe, hüzün.. okurken her duyguyu iliklerime kadar hissettim. Hayatlarını, yaşadıklarını, yaşayamadıklarını okurken ağlamamak elde değil. Türkân'ın yaşadıkları, Dönüş'ün kaderi, Derya'nın hayatı.. cümlelerim yarım kalıyor, devamını getiremiyorum gerçekten. Nasıl bir kitaptı bu ya? Karakterlerin hepsine teker teker bayıldım. Baba, hala, kız kardeşler, anne, Mesut, Serdar, Erdem.. Hepsi birbirinden muhteşemdi. İclal Aydın'ı televizyondan hepimiz biliyoruz. Ben bu kitabı çok önce listeme almıştım ama yazarına dikkat etmemiştim. Kitabı aldıktan sonra arka sayfada yazarın fotoğrafını görünce "Aaaa bu o kadın değil miii?" dedim kendi kendime ve açıkçası bu kadar MÜKEMMEL bir kitap beklemiyordum. Başka kitapları olduğunu da öğrendim ve kesinlikle hepsini alacağım. Üslubuna aşık oldum. Okurken sanki, Ayşe Kulin, Nazan Bekiroğlu ve İclal Aydın bir araya gelmiş de yazmış gibiydi bu kitabı. Bayıldım diline.
Tolstoy bu romanın gözlerimizi 1873 yıllarındaki Rusya'sına, bir ailenin kopma noktasında açtırıyor. Stepan Arkadyiç, evli olmasına rağmen kendine sahip çıkamayan hovardanın önde gidenidir.
Ahmet Hamdi Tanpınar’ı ilk defa okudum ve inanılmaz benzetmeleri ve sonu gelmeyen nerde bu nokta dediğim cümleleri oldu.Bizim zamanımızda Öss paragraf soruları vardı. Bir soru bir sayfayı kaplardı
