Niye erkeklerin de bir çehiz sandığı yok acaba?
Niye gömülmüyoruz onunla ve sevdiklerimizle? Ah! Mansur'u kiminle gömeceksiniz? Nesimî'yi kiminle gömeceksiniz? Kendi fetvasını veren Bedreddin'i kiminle?
Onlar hâlâ kıyamdalar ve gül kokuyorlar.
Çinli bilge Chuang-Tzu kendini kelebek olarak görmüş rüyasında ve uyanınca sormuş kendi kendine: 'Acaba ben rüyasında kelebek olan bir insan mıyım, yoksa şimdi rüya görüp kendini insan sanan bir kelebek mi?
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Dönünce birden yüzüme, yüzümün bu en yitik çağına
Dedi ki: siz niye yoksunuz acaba
Bilmem ki – doğrusu bilmiyorum – niye yokmuşum ben
Sahi ben niye yokmuşum – öyle ya
“İçinde acaba olan tüm cümleler karanlık.”
"Aradığımı bulamadım şekerim! N'apiyim." diyor. Ne arıyor acaba?
Ne bilelim, kendisi söylemiyor; bizim de üzerimize vazife değil.
İlk'ler yaşlandıkça heyecan verici olmaktan çıkıyor mu acaba? Daha doğrusu zorla başıma gelmedikçe bu yaşta artık hiçbir 'ilk' istemiyorum. Neredeyse kaçıyorum ilk olabileceğini sezdiğim şeylerden.
