ıslığımı denesen hemen düşürürsün gözlerim hızlandırır tenhalığını
yanlış şehirlere götürür trenlerim
ya ölmek ustalığını kazanırsın
ya korku biriktirmek yetisini
acılarım iyice bol gelir sana
sevincim bir türlü tutmaz sevincini
aysel git başımdan ben sana göre değilim
ümitsizliğimi olsun anlasana
hem kötüyüm karanlığım biraz çirkinim
Ne yaparsın, böyledir çilesi aşkın,
Taş gibi oturmuş bağrıma acılarım.
Reklam
En çok acılarımı tanıdığımı söyleyebilirim derinlemesine olmasa da. Her gün düşünürüm onları, ama kısa sürer bu, düşünceler çok hızlı devinirler, ama yalnız düşüncelerimde kalmaz acılarım. [...] Ama acılarımı bile doğru dürüst tanıyorum diyemem. Tepeden tırnağa yalnız acılarla dolu olsam, belki bütünüyle tanımayı başarabilirdim onları.
Taş gibi oturmuş bağrıma acılarım.
Acılarım, öyle büyük ki;
Karıştırıyor içimi iniyor yüreğimin dibine!..
Benim Kayra olmam için bir neden yoktu. Kimse bana tecavüz etmedi dokuz yaşımdayken. Kendiliğinden geldi acılarım. Yerleştiler içime. Sonra alıştım ve kabullendim. Sanki dünyada başka türlü bir hayat yaşanamazmış gibi..
Reklam
Reklam