Bazı kitaplar vardır, sadece okunmaz; insanın içine bir hançer gibi saplanır. Şu an tam olarak o noktadayım. Kitap bitti ama o beni bitirdi. Başta huzurla, maneviyatla avunduğum o sayfaların altından, insanın boğazına düğümlenen o ağır 'yanılmışlık' hissi çıktı. Sayfalar arasında tekrar tekrar dönüyorum…
İçimde öyle bir öfke, öyle bir hüzün var ki... Tarifi imkansız. Kendi vatanımıza, kendi topraklarımıza nasıl bu kadar.! nasıl bu kadar yabancı kalmışız.!!!Yıllarca koca bir hayalin, çoktan can vermiş bir cenazenin başında nöbet tutmuşuz da haberimiz yokmuş. O gerçekler yüzüme bir tokat gibi çarptı, tüm dengemi bozdu duygularım karmakarışık. Bu kitap sadece bir başyapıt olarak değil, içimdeki o sakin denizin ortasına atılmış en büyük yıkımdır.
Başyapıt kitaplarım arasında yerini aldı almasına da beni bitirdin be…