Salome
@ahdeoz
31 okur puanı
Kasım 2021 tarihinde katıldı
Ekranıma koyulan bir bir gülücük…
Hayat bu gülücük gibi yuvarlak, güler yüzlü. Ancak bu kadar. Varım ama yuvarlağın ücra köşelerinde. Sürekli ortalara itiliyorum, olamıyorum işte. Ne kadar anlamsız ,kelimelerin bulunamayışında.
Dimdik duran, tok bir sesle iyi misin diye soran o kıza yine iyiyim demek istiyorum.
Sana uygun değil diyen ablaya uygun değilmiş,haklıydın demek istiyorum.
Yapamazsın,düşünemezsin,konuşamazsın diyenlere evet demek istiyorum. Bu kadar öngörü olamaz,bu kadar bilinemez.
Yeniliyorum,anlamadığım savaşta.
Gülümsemelere inanmıyorum,sözlere ,bakışlara inanmıyorum.
Bana bakmanızı istemiyorum. Diyorum haklıydınız.
Sizin gibi olamıyorum,mantık demeyin ,gerçekçi bakmayın artık.
Gerçekçi olmayın lütfen.
Kim öğretti size gerçeği.
Konuşmayın ya ne olur.
Böyleydi şöyleydi demeyin,sorgulamayın.
Kim öğretti size soruları
Ben de sorardım bilmeden,sorardım sorardım
Sorulardan zehirlendim.
Işığı olmayan yıldızım.
Parla artık .
Yatağımın baş ucuna çizdim ya seni,parlamanı bekleyerek.
Kahkahalar.
Senin kahkaların bunlar.
Siz ,sen,o. Hepiniz bir bütün asitsiniz.
Kızaran tenimden anlıyorum, çokluğunuzdan, mutluluğunuzdan anlıyorum.
Küçültücü bakışınız. Bakmayışınız.
Her şey yanlışlıklı lakin doğruluklu yanları da eridi bu fokurdayışta.
Vereceğim hiçbir şey yok sana, bir düşünce yok çünkü hepsini fokurtuda kaybettim, bir soru yok çünkü demiştim zehirlenerek öldüm ben.
Bir ölünün görülmeyişe sitemi gibi bir şey bu.
Su.
Boğulmak da dedim ya bana bir insanın boğularak ölemeyeceğini anlattın hemen.
Düşmek dedim düşülemeyeceğini anlattın.
Puan vermedi·406 syf.·
2022 25. kitabı
Anlam bilimine dair yazı okurken hoşuma giden bir nokta vardı, hocalarımızın “bunun anlamı ne söyle” gibi sıkıştıran sorularına cevap niteliğinde hissettmiştim görünce: İki çeşit anlam vardır biri tanımlamalarla fark ettiğimiz ve kabul ettiğimiz, diğeri kelimeler olmaksızın içselleştirdiğimiz.
Öyle ki kelimenin anlamına dair net bir birlik veya kişisel düşünce yokken anlamı grupça benimsemişiz.
Oblomov da böyle bir kitap. Oblomovluk nedir dendiğinde denilecek kelimeler bulunabilir ama bu asla hissettiğim o yoğun anlam olmayacaktır.
Oblomov içedönük bir kişilik olarak toplumun yaşayışından farklı yaşıyor, onlara benzemek de istemiyor ama sürekli benzemesini isteyenler mevcut. Bu çaba kitabı okurken mantıklı da geliyor ,muhtemel biz de benzer yaşamda olduğumuz için.
Oblomov düşünüyor sürekli bu oldukça kıymetli bir iş ,odasından çıkmak dahi istemiyor yeri geliyor.
Uyuşukluk halinde olmaktan ölmüş artık diye tanımlanıyor Olga tarafından.
İnsanın yaşarken ölebilmesiyle ciddi ciddi karşılaşıyoruz.
Ölebiliyor, ölmüş gibi yaşayabiliyor.
Oblomov değişmesi ,uyum sağlaması beklenen içedönük kişilerin yansımasıdır da yalnızca ölmüştür bir gün dışarı bakarken sandalyesinde öldüğü gibi.
