Şüphe ejderhası, her doğru düşüncenin düşmanıydı. İster ikrar olsun, ister inkar; mevzu ve müsbet herhangi bir şey kabul etmiyordu. İmdi hayat tablolarını, fikrin mevcudiyetinin bir yansıması kabul edersek, müthiş bir azapta, dayanılması mümkün olmayan bir cehennem içinde kaldığım anlaşılıyor, herkes için normal olan şeyler, benim için başka bir şekil alıyordu. Bundan dolayı aşkta da geçimde de bahtsızdım. Galiba insanlardan kaçan biri olmuştum.