Klinik bir bakış açısıyla Jung, şaman geleneklerine dair bilinçli bir farkındalığı olmayan danışanlarının pek azının terapileri sırasında şaman motifleri çizdiği görüşündeydi. Bu motiflerden biri de şaman ağacıydı. Jung için tüm semboller gibi bunun da zengin bir anlamı vardı. Canın daha yüksek hakikatine doğru yükselişini sembolize ederdi; bazen bir yılan şeklinde, şamanı ebedi gelini ya da göksel eşi ayartmaya,evcil koruyucu ruhuna ve aynı zamanda besleyici annesine doğru çeken anima olarak tasvir edilirdi.
Ruhun bu bir sonraki katmanına yani erkeğin içindeki kadın imgesi animaya veya kadının erkeksi tarafı olan animusa ancak gölgenin bilgisiyle ulaşırız.
Anima, bir erkeğin, rüyalarda veya fantezilerde kadınsı bir figür şeklinde ortaya çıkan ruh görüntüsüdür. İlişkinin işlevini sembolize eder. Animus, erkeksi bir figürle sembolize edilen kadındaki manevi güçlerin imgesidir. Bir erkek veya kadın bu içsel güçlerin bilincinde değilse, bunlar bir gösterimde belirirler.