Aklın alamayacağı kadar varlıklı kişiler, hattâ her çeşit isteklerini karşılamak için gerektiğinden çok daha fazla parası olanlar, malları mülkleri artsın diye, hoşlanmadıkları, hiçbir zaman da hoşlanamayacakları insanlarla, yani aptallar ve rezillerle evleniyorlar. Bunu yapanlar deli sayılmak istemiyorlarsa, iki şeyden birini açıklamaları gerekir: Ya sevecenlikle dolu dostlukların en hoş yanlarını tadamadıklarını ya da çoğunlukla benimsenen boş, belli belirsiz ve akılsız gelenekler uğruna, duyabilecekleri en büyük mutluluktan vazgeçtiklerini. Bu çeşit gelenekler ise, temelini de gücünü de insanların budalalığından alır.
"Unutmak, yanlışları tekrarlatması bakımından sakıncalıdır. Aptallar, unuturlar. Unutmak cahilliğe yol açar. Kinciler, unutmaz ve bilgilerini kendilerini de yok edecek yönde harcarlar. Akıllılar, unutmayan ama bilgilerini kendileri ve idealleri için olumlu enerjiye çevirebilenlerdir."
Reklam
Her toplumsal hareket, cezbettiği sahtekarlar, şarlatanlar, aptallar ve akli dengesi yerinde olmayanlara karşı bir çözüm bulmalıdır.
Bu bok hengamede,bu deliller, aptallar, eşekzadeler ve kısırlıklara rağmen sen varsın.Sen yaşıyorsun.Veyl onlara ki seni tanımadan ölüp gitmişler!Veyl! Hala da tanımayanlara.
Ben gerçekten kötü bir insan değilim. Ne aksi bir adamım,ne uysal; ne namuslu, ne alçak, ne de onurlu biriyim. Ne kahramanım, ne de bir korkak. Hiçbir şey olamadım. Şimdi ise köşeme çekildim. Bir yandan akıllı insanların bir baltaya sap olamayacaklarını ve yaşamda başarılı olanların sadece aptallar olduğunu düşünerek avutuyorum kendimi.
Reklam
Reklam