ŞEYTAN ATEİST DEĞİLDİ!
❗️SORU: Şeytan kafir mi?
Bu soruya alacağımız cevap hemen hemen yüzde yüz aynıdır:
CEVAP: O nasıl soru ya, tabii ki kafir!
❗️SORU: Nasıl kafir oldu peki?
İşte bu ikinci soruda yüzde yüzü bulmak bence zordur. En az iki farklı cevap duyacaksınız.
Bunlardan ilki:
”Allah’ı inkar etti de ondan kafir oldu!” derken,
diğerleri biraz daha bilinçli olarak:
“Adem’e secde etmediği için kafir oldu.” diyecektir muhtemelen.
🔎 Sizleri fazla yormadan işe hemen el atayım:
👉 Evet, Şeytan (İblis) kafirdir. Ve onun kafir olma nedeni, 'Allah’ı inkar ettiğinden değil, Allah’ın koyduğu bir yasayı beğenmediğinden, O’nun bir emrini akıl dışı bulduğundan'dır! Budur kafir olma sebebi!
Bu cümleyi tekrar etmemde fayda var:
Şeytan, çoğu insanın zannettiği gibi Allah’ı inkâr ederek kâfir olmamıştır. İblis ateist değildi. O, Allah’ın varlığına, birliğine, hatta Kıyamet Günü’ne bile iman ediyordu.
Ama kabul ettiği Yaratıcısının “Âdem’e secde et” yasasını bir türlü içine sindirememişti.
Ona göre bu secde emri, çağdışıydı! Aklın kabul edeceği bir iş değildi bu!
Hele bir okuyun şu ayeti:
"Allah: Ben sana emretmişken, seni secde etmekten alıkoyan da nedir?"
"İblis: Ben ondan daha üstünüm. Çünkü beni ateşten yarattın, onu ise çamurdan, dedi.”
Nefisle Mücadele, Tevazu ve Hakiki KurtuluşHayat ve İnsan
İnsan hayatındaki en büyük mücadele, dış düşmanlarla değil; kendi nefsiyle verdiği mücadeledir. Çünkü nefis; kibri, gururu, hevâyı, dünya sevgisini ve kötülüğü insana süslü gösterir. Terbiye edilmediğinde insanı helâke sürükler; terbiye edildiğinde ise Allah Teâlâ’ya yaklaştırarak kurtuluşa erdirir. Bu yönüyle nefis terbiyesi, insanın kötülüklerden iyiliğe, gafletten şuura doğru çıktığı bitmek bilmeyen bir manevi hicret yolculuğudur.
Yüce Allah Kur’ân-ı Kerîm’de şöyle buyurur:
“Nefsini arındıran kurtuluşa ermiştir. Onu kirleten ise ziyana uğramıştır.” (Şems, 9-10)
Bir başka ayet-i kerimede ise nefsin bu amansız yönüne şöyle dikkat çekilir:
“Ben nefsimi temize çıkarmam. Çünkü nefis, Rabbimin merhamet ettiği hariç, kötülüğü emreder.” (Yusuf, 53)
Bu yüzden Mü’min, nefsine asla güvenmez; onu her an adeta bir elekten geçirir gibi hesaba çeker ve durmaksızın terbiye etmeye çalışır.
Kibir: Şeytanın İlk Günahı
Kibrin ve “benlik” davasının tarihteki en büyük ve en ibretlik örneği şeytandır. Allah Teâlâ, Âdem Aleyhisselâm’a secde edilmesini emredince şeytan gururuna yenik düşerek şöyle dedi:
“Ben ondan hayırlıyım. Beni ateşten, onu çamurdan yarattın.” (A‘râf, 12)
Şeytanın asıl problemi ateş ve çamur değil, kendisini üstün görme yanılgısıydı. Kendini kıyasladı, kibirlendi ve neticede Allah’ın rahmetinden ebediyen uzaklaştı.
Bu yüzden insan; ilmiyle, makamıyla, malıyla, ibadetiyle, soyu ve güzelliğiyle asla kibirlenmemelidir. Nitekim ecdadımız bu hakikati ne güzel dile getirmiştir:
“Kibirlenme padişahım! Senden büyük Allah var!”
Nasıl ki olgunlaşan bir meyve tatlandıkça ve ağırlaştıkça ağırlığından dolayı başını aşağıya eğerse; gerçek bir Mü’min de ilmi, yaşı, tecrübesi ve manevi olgunluğu arttıkça o nispette mütevazı olur, kibirden uzaklaşır.
Nitekim Hazret-i Muhammed
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Haziran ayı okumalarım..
1> 
Araf ⭐️⭐️⭐️⭐️
2> 
Lüzumsuz Kadın ⭐️⭐️⭐️⭐️⭐️
3> 
Beton ⭐️⭐️⭐️⭐️⭐️
4> 
Zamir ⭐️⭐️⭐️⭐️⭐️
5> 
Rüyalar Anlatılmaz ⭐️⭐️⭐️⭐️⭐️
6> 
Bir Katilin Güncesi ⭐️⭐️⭐️
7> 
Yoldan Geçerken ⭐️⭐️⭐️
8> 
Tanpınar'a Huzur Yok ⭐️⭐️⭐️
9> 
Derz ⭐️⭐️⭐️⭐️
10> 
Kimya-yı Saadet ⭐️⭐️⭐️⭐️⭐️
11> 
Zaman Sığınağı ⭐️⭐️⭐️⭐️⭐️
12> 
Sevgilinin Soğuk Elleri ⭐️⭐️⭐️⭐️⭐️
13> 
Sıradan Delilik Öyküleri ⭐️⭐️⭐️⭐️
14> 
Hayal Meyal ⭐️⭐️⭐️⭐️
Araf ⭐️⭐️⭐️⭐️
2> Lüzumsuz Kadın ⭐️⭐️⭐️⭐️⭐️
3> Beton ⭐️⭐️⭐️⭐️⭐️
4> Zamir ⭐️⭐️⭐️⭐️⭐️
5> Rüyalar Anlatılmaz ⭐️⭐️⭐️⭐️⭐️
6> Bir Katilin Güncesi ⭐️⭐️⭐️
7> Yoldan Geçerken ⭐️⭐️⭐️
8> Tanpınar'a Huzur Yok ⭐️⭐️⭐️
9> Derz ⭐️⭐️⭐️⭐️
10> Kimya-yı Saadet ⭐️⭐️⭐️⭐️⭐️
11> Zaman Sığınağı ⭐️⭐️⭐️⭐️⭐️
12> Sevgilinin Soğuk Elleri ⭐️⭐️⭐️⭐️⭐️
13> Sıradan Delilik Öyküleri ⭐️⭐️⭐️⭐️
14> Hayal Meyal ⭐️⭐️⭐️⭐️Batı Edebiyatı Önemli kişilerEdebiyat
BATI EDEBİYATI
A) ESKİ YUNAN VE LATİN EDEBİYATI
Batı edebiyatının kaynağı, Eski Yunan ve La tin edebiyatlarıdır. İsa'nın doğumundan dokuz yüzyıl öncesine giden ve MÖ II. yüzyıla kadar sü regelen Yunan edebiyatının ana kaynağı, Homeros'un llyada ve Odysseia destanları sayılır. Eski Yunan ve Latin edebiyatının önemli sanatçıları şunlardır:
1. HESİODOS:
— Didaktik bir şairdir. Didaktik şiirin kurucu su sayılmaktadır.
— Yurttaşlarını şiir yoluyla eğitmeye çalışmış; onları adaletli olmaya ve çalışmaya çağırmıştır.
— Köylü hayatını ve insanların günlük işlerini anlatan ilk şairdir.
— İşler ve Günler, en önemli eseridir.
2. SAPPHO:
— Yunan edebiyatının en büyük lirik şairi sayıl maktadır.
— Şiirlerinde özellikle aşk temasını işlemiş; aş kı, Tanrı'nın bir nimeti olarak görmüştür. Yaşadığı çağdan başlayarak, ünü gittikçe ge nişlemiş, kendinden sonraki bazı Yunan ve Latin şairlerini etkilemiştir.
— Sappho'nun şiirleri dokuz ciltte toplanmıştır. Şiirlerinden 170 kadar küçük parça kalmıştır.
3. AİSOPOS:
— Yalnız fabl türünde yazmıştır. Fabl türünün
kurucusu sayılmaktadır. Anlattığı masalların konularını, gezileri sırasında uğradığı Doğu memleketlerinden topladığı tahmin ediliyor. Batı edebiyatında fabl türünde yazan şairler üzerinde derin etkisi görülür. Özellikle, Fran sız şairi La Fontaine, ondan çok yararlan mıştır.
— Fabiler adlı bir eseri vardır.
4. AİSKHYLOS:
— İlk büyük tragedya şairidir. Tragedyanın gelişmesinde büyük payı vardır.
— Eserlerinde gelenekleri ve ahlakı savunur.
— Onun eserlerinde insanlar tanrıların iradesiy le hareket eden yaratıklar olarak gösterilir; bunlar ne yaparlarsa yapsınlar, alınyazılarının dışına çıkamazlar.
— Doksan kadar eser yazmış olan Aiskhylos'un yalnız yedi tragedyası elimize geçmiş, diğer leri kaybolmuştur.
5. SOPHOKLES :
—
Uzuvların Şükrü!Hayat ve İnsan
Tâbiînin büyük âlim ve evliyâsından Seleme bin Dînâr hazretlerine birisi “Gözlerin şükrü nedir?” diye sordu.
Şöyle cevap verdiler:
“Onlarla hayır (iyilik) gördüğün zaman bakar, şerri (kötülük) gördüğün zaman, bakmazsın.”
İki kulağın şükrü nedir?” diye sordu.
Cevabında;
“İyilik işitirsen dinlersin, kötülük duyduğun zaman dinlemezsin!”
İki elin şükrü nedir?” diye sorunca;
“Onunla senin olmayan şeyi alma. Haram işleme!” buyurdular.
“Karnın şükrü nedir?” diye sorunca;
“Altı yemek, üstü ilim olsun!”,
“Ayakların şükrü nedir?” diye sorunca,
“İyi kimseyi görünce ayaklarını, onun yaptığı işlerde kullanırsın. Beğenmediğin birisini görünce, ayaklarını onun yaptığı kötü işlerde kullanmaz ve onun gittiği kötü yerlere ayaklarınla gitmezsin.”
Diliyle şükredip, diğer âzâlarıyla (vücudunun diğer kısımlarıyla) şükür vazifesini yapmayana gelince:
Onun durumu, elbisesi olup, onu giymeyen, sâdece eliyle bir kenarına dokunan kimse gibidir. Elbette, o elbise o kimseyi sıcaktan ve soğuktan korumayacaktır.” buyurdular.
İnsanoğlu gaflette olduğu için çoğu zaman nimetlere şükretmek aklına gelmez.
Allah Teâlâ, insanlara bol nimet vermiştir; fakat insanların çoğu şükretmez. (Bekara 243)
Allah Teâlâ, çeşitli nimetler verdiğini, fakat şükredenlerin az olduğunu, az şükredildiğini bildiriyor. (Secde 9, Sebe 13, Araf 10)
Kıymetli şeyler ekseriya az olur. Azların kıymetli olduğunu bildiren âyet-i kerimelerden birkaçı şöyle:
Emrimiz gelip, tandırdan sular kaynamaya başlayınca, (Hz. Nuh’a) “Her cinsten birer çifti ve aleyhine hükmedilmiş olanın dışında kalan çoluk çocuğunu ve inananları gemiye bindir.” dedik.
Pek azı, onunla beraber iman etmişti. (Hud 40)
İnanıp yararlı iş işleyenler bunun dışındadır ki sayıları da çok azdır! (Sad 24)
İsrailoğullarından, “Allah’tan başkasına kulluk etmeyin, ana-babaya,
HZ.EBU BEKİR VE SESSİZ ZİKRİ ÖĞRETMESİ
Hz. Ebû Bekr’in tasavvuftaki ve altın silsile’deki en önemli yeri hafî zikrin onun vasıtasıyla öğrenilmiş ve yaşanmış olmasıdır. Tabakat kitapları ve hakkında yapılan araştırmalar, onun hafî meşrebliğinde birleşiyor. Hz. Ömer sadakasını açıkça halkın arasında getirip teslim ettiği halde Ebû Bekir (r.a.), gizlice veriyor. Hz. Ömer, gece kıldığı namazlarda Kur’an’ı yüksek sesle okuduğu halde o, alçak sesle okumayı tercih ediyor.
Niçin öyle yaptığı sorulduğunda da:
“Kendisine münâcâttâ bulunduğum zatı dinliyorum. O’ndan anlıyorum ki, O, bana uzak değildir, O’nun işitmesi açısından alçak sesle, yüksek ses, birdir.” karşılığını verirdi.
“Ashabımın seçkinleri yıldızlar gibidir hangisine uyarsanız doğru yolu bulursunuz” buyuran Allah Rasülü insanların karakter yapılarının farklılığına ve farklı yapılardaki insanların kendilerine benzeyen bir sahabîye uymak suretiyle doğru yolu bulacağına işaret etmektedir. Hz. Ebû Bekir, Hz. Ömer ve diğer büyük sahabîler tek tek ele alındığında hepsi büyük örnek şahsiyetler, ama karakterleri ayrı ayrı. Biri son derece dışa dönük, teklifsiz ve rahat yapıya sahip. Diğeri temkinli, teennili ve kısmen içe dönük bir kimlik taşıyor. Bu bakımdan hoşlandıkları şeyler ve ruhî hayatları da farklılıklar arz edebiliyor. Nitekim Hz. Ebû Bekir’de “hafî zikir” sırrı tecelli ederken, Hz. Ali ve Hz. Ömer’de “cehrî zikir” sırrı tecelli ediyor. Allah Teala Kur’an’da zikrin hafîsini de, cehrîsini de; yani gizlisini de açıktan olanını da emrediyor. (bk. el-A’raf, 7/205; el-Hacc, 22/36) Hz. Peygamber (s.a.), her iki zikrin de öğreticisi ve icracısıdır. Bu bakımdan tasavvufî telakkîye göre Hz. Peygamber (s.a.) Hz. Ebû Bekir’e Sevr mağarasında gizli zikri telkîn ve ta’lîm buyurmuştur. Hadis kaynaklarında geçmediği