beraber olmaktan bilhassa mutlu görünmüyorlardı. Aşık da görünmüyorlardı. Gerçi evliliğin her aşkı öldürebilmek gibi bir becerisi vardı.
Aşk bir kere bitti mi, geriye bir şey kalmıyordu. Aşkı yeniden canlandırmak mümkün değildi. Zaten biten bir aşkı kim geri getirmek isterdi ki?
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
herkesin kaybettiği aşkı ben de bulamadım
küçük bir oğlan gibi, sanki acının mutluluk
olduğuna inandırmışlar da çocukluğumda
inanacak başka bir şey kalmamış bana
Aşk ve Ölüm
Ölüm ve onun her zaman gerçekleşme olasılığı aşkı, tutkulu aşkı daha olasılı kılar. Hiç ölmeyeceğimizi bilsek tutkuyla sevebilir miydik, esriklik mümkün olur muydu merak ediyorum.
Üşümüşüm
Bu yaklaşan kışla değil,
Deniz ürpertisi, göğün alacasıyla değil,
Ellerimin soğukluğu hep bir kalabalıkta.
Kaçışının gizini gönlünde tuttuğun
Bilirsiz aşkı
(nı) ver bana!
Arabanın penceresinden dışarıyı seyreden Galen daha önce binlerce kez sorguladığı o soruyu yine düşünmüştü. Neden böyleydi? Kendi vücudu ile ilgisi olmayan, protein, yağ, karbonhidrat ve sudan oluşan bir başka beden nasıl olur da kendisini dünyanın en mutlu adamı, en mutsuz adamı ya da dünyanın en çok acı çeken adamı gibi hissedebiliyordu? Bunun adı aşk olamazdı. Bu bir kelimeyle tanımlanamayacak kadar derin ve acı verici bir şeydi. Öyle ki insanlık tarihi bu hissi tanımlamak için çabalayan kişilerle doluydu. Platon'a göre aşk insanın kayıp olan ruh eşini bulma arzusuyken, Alman Filozof Schoupenhauer için sadece soyun devamını sağlamak için var olan tabiatın aldatmacasıydı.
İnsanlığın başlangıçlarındab beri aşkı yaşamış birçok yazar onu yazdı, birçok ressam onu çizdi ve birçok müzisyen onu besteledi. Gerçek aşkla karşılaşmamış insanların ise bu ruh durumunu anlamalarına imkân yoktu. Çünkü Galen'e göre aşk ne anlatılabilir ne de tanımlanabilirdi. Kim doğuştan kör bir insana gökkuşağının renklerini ifade edebilirdi ki?
Sayfa 98
