Ne muhteşem yazarsın sen Sebahattin Ali! Her sayfasında başka bir olay, başka bir duygu, başka tatlar aldım resmen. Kitaptaki betimlemeler o kadar başarılı ki kendimi sürekli olaylarla iç içe buldum.
Kitabı biraz açıklamak istiyorum. Yusuf’un anne ve babası o daha küçükken öldürülüyor. Selahattin bey hem Yusuf’un kimsesi olmaması hem de erkek çocuk sahibi olmaması nedeniyle Yusuf’u evlatlık ediniyor. Kaymakamın bir de küçük bir kızı var; Muazzez. Daha küçükken Yusuf’la çok iyi anlaşıyorlar. Sonra aralarındaki bu ağabey, kardeş ilişkisi zamanla değişiyor. Selahattin bey Yusuf’u öz evladından ayırmıyor. Tüm ailenin geçimini sağlıyor ve bir kere bile şikayet etmiyor. Evin hanımı Şahinde ise tam tersi. Bir anne bu kadar düşüncesiz olabilir mi?
Okurken Yusuf’un ağır psikolojisini, hayata verdiği mücadeleyi, sabrını, sükunetini, iliklerime kadar hissettim. Yusuf hayattan o kadar uzak ve suskun ki okurken siz de hissedeceksiniz.
Kesinlikle diyorum, kesinlikle okumalısınız bu kitabı!