Enes'ten (r.a)nakledilmiştir: Amcam Enes Ibn Nadr Bedir savaşında bulunmamıştı. "Ey Allah'ın Rasûlü! Müşriklerle savaştığın ilk savaşta bulunamadım. Allah benim müşriklerle bir savaşta karşılaşmamı nasip ederse yapacağım işleri elbette görecektir" dedi.
Uhud savaşı yapılıp da Müslümanlar dağılınca "Allahım! Bunların (Müslümanları kastediyor) yaptığından dolayı senden özür diliyorum. Öbürlerinin (yani müşriklerin) yaptığından da sana sığınıyorum" dedi. Sonra ilerledi. Yolda Sa'd b. Muaz ile karşılaştı. "Sa'd!" dedi, "Nadr'ın Rabbine andolsun ki, cennet! Ben Uhud'un ötesinden cennetin kokusunu alıyorum" dedi.
Sa'd (Hz. Peygamber'e olayı anlatırken) "Ey Allah'ın Rasûlü! Ben onun yaptığına cesaret edemedim" demişti.
Enes diyor ki: O gün amcamda seksen küsür kılıç, mızrak ve ok yarası bulduk. Öldürülmüş ve müşrikler onun burnunu kulağını kesmişlerdi. Onu yalnızca kız kardeşi, parmak uçlarından tanıyabildi.
Enes diyor ki: Biz biliyoruz -veya zannediyoruz- ki bu ayet o ve onun gibiler hakkında indi.
"Müminler içinde Allah'a verdikleri sözde duran nice erler var. İşte onlardan kimi, sözünü yerine getirip o yolda canını vermiştir. Kimi de (şehitliği) beklemektedir. Onlar hiçbir şekilde (sözlerini) değiştirmemişlerdir."
{Ahzâb, 23}
uç vermiş fılizleriz
büyürüz,
dilleniriz
/ b i z o l m a k t a n g e l i r g ü z e l l i ğ i m i z/
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Muaz b. Cebel (r.a) bir gün Peygamber Efendimiz'e (s.a.v) sordu:
- Ya Resûlullah, konuşmalarımızdan dolayı cezaya çarptırılacağız mı? Peygamber Efendimiz (s.a.v) ona:
- Allah hayrını versin ey Muaz! Sen insanların sadece dilleri yüzünden yüzüstü cehenneme atılacaklarını bilmiyor musun, buyurdu.
"Nereden geldiğiniz değil, nereye gittiğiniz belirlesin bundan sonra şerefinizi! Sizin ötenize geçmek isteyen isteminiz ve ayaklarınız - bunlar belirlesin şerefinizi!"
(...) "Çünü ayakta─d u r a b i l m e k bir meziyettir saray ahalisi arasında; ve tüm saray ahalisi inanır ölümden sonraki bir mutluluk olduğuna, ─oturmayı─h a k e t m e n i n !"
Med (Mad) dewleta Îranî ya herî kevin e ku di serdema antîk da gihîştiye asta împeretoriyê û li gor qebûla giştî bi şêweya konfederasyoneke mezin a hoz û eşîrên erdnîgariya Îranê ava bûye. Zanyariyên derheqê Medan da ji salnameyên dewletên Mezopotamyayê û nivîsên dîroknasê Yewnanî Herodotî hatine bidestxistin. Bi îhtîmaleke mezin, ji aliyê etîmolojîk ve eslê peyva "med/mad"ê, bi wateya "mezin"ê "mes/mas" e ku ev peyv di Kurdiya hevçerx da jî wateya mezinahiyê dide.Ji ber ku di hin çavkaniyan da peyva "mad" wek "mas” jî hatiye qeydkirin, herweha Asûriyan bi şêweya "kesên bihêz" anku kesên mezin behsa Medan kirine û peyva masê di zimanên kevin ê Zagrosê da wateya mezinê dide ev hizir bi hêz dibe. Hêjayî gotinê ye ku di zimanê Pehlewî da jî ku dirêjepêderê Medî ye û pêşengê Kurdiya hevçerx e, "mes" tê wateya mezinê. Bo nimûne di vî zimanî da "mes-muxan" bi wateya "serokê muxan/mezinê muxan" hatiye bikaranîn. Aşkera ye ku peyva "mezin" (mes- mez-mezin) a ku di Kurmanciya hevçerx da tê bikaranîn û peyva "Med"ê varyantên hev in û di wan da guherîneke fonolojîk rû daye. Li vê derê wek zanyariyekê divê bê gotin ku hozên Medî navê "med" li xwe kirine, ne ku biyaniyan ev nav li wan kiriye.
Besî min e
Gu her sibeh l' te binêrim
Wek te tune
E' I’ dinê çiqa bigerim
Rê û rêwan
Ji ber min hatine girtin
Dil b'tereye
Êdî ezê bi kû ve herim
