Geçmişimizi biraz olsun değiştirmemiz olası değil. Çocukluğumuzda uğratıldığımız zararlardan sonra hiç yara almamış biri gibi de olamayız. Fakat yapabileceğimiz bir şey var: Kendimizi değiştirebiliriz, onarabiliriz, kaybolan bütünlüğümüzü yeniden kazanabiliriz.
Bunu bedenimizde biriken geçmişte olanlara âit bilgilere yakından bakmaya, onları bilincimize olabildiğince yaklaştırmaya karar vererek başarabiliriz.
Kazım Karabekir
Paşam, görüyorum ki siz din ve Hilafet kuvvetlerine çok ehemmiyet veriyorsunuz! Şu halde muhafazakarlara dayanmak istiyorsunuz. Size bu vesile ile bir daha o eski teklifimi arz edeyim; yanımda bir sureti var. (Cep cüzdanımdan çıkarıp verdim) Bir daha lütfen okuyunuz. Türk Milleti teceddüde muhtaçtır. Ve bunuda mütehassıslarımızla başarabiliriz ve asla camilerde değil ve muhafazakadarla da değil. Din, vicdan kanaatidir; münakaşaya gelmez. İlim adamı olan bizlerin ve hele sizin bunu ele almanızı katiyen doğru bulmuyorum. Bunu tamamıyla bir kenara bırakmalısınız!. Bu mütalaalarımı daima size açık kalb ile söyleyeceğim. Mustafa Kemal Paşa mütalaalarımı samimi karşıladı. Ertesi gün, yaverlerinden naklen benim yaverim Gazi'nin şu ifadesini bildirdi: "Ben Karabekir'in bana bu kadar samimi olduğunu zannetmediğimden, çok çekişeceğimi tahmin ediyordum! Halbu ki o, çok açık yürekli ve çok candan bir insanmış! Beraber çalışabileceğimi görerek, memnun oluyorum."
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Büyük buluşlar :))Alıntı
OCAK 7: Bugün Shulamith ve benim üretici bir günümüzdü. Çalışmalarımız sırasında bir parça peyniri bir farenin boğazında bırakmayı başardık. Şöyle: Önce fareye büyük bir parça peynir yedirdik, sonra da çeşitli acayiplikler yaparak gülmesini sağladık. Tabii ki o da yutkunduğu sırada güldüğü için, peynir boğazında kalıverdi. Fareyi kuyruğundan yakaladım ve kırbaç gibi sallayarak peyniri gırtlağından düşürdüm. Shulamith ve ben bu deney üzerine bazı notlar aldık. Eğer bu, "kuyruktan tutup sallama" yöntemini insanlara da uygulayabilirsek belki bir şeyler başarabiliriz. Bir şey söylemek için henüz çok erken.
Birinin her zorluğa direnerek hayallerine bağlı kalmasının bir çeşit vasiyet olduğuna inanıyorum. Hepimiz başarabiliriz ama bazen birilerinin hayallerimizi hatırlatmasına ihtiyacımız var.
Yetişkinlikte çok daha ılımlı bir insan görüntüsü vermemize karşın dengemizi korumayı nadiren başarabiliriz. Dalgalı denizlerde suya bata çıka seyreden gemilerin yolculuğuna benzer hayatımız.
Gerçek anlamda bir hatırlamayı, her şeyi unutarak başarabiliriz ancak. Zayıf bir bellek zaman öncesi bir dünyayı bize ifşa eder. Adım adım belleğimizi boşaltarak kendimizi zamandan koparırız. Bu yüzden uykusuz gecelerde çok eski korkularımızı, hatırlamadığımız dünyaları tekrar yaşarız, sanki bir hatıra bizi yakalamış gibi. Böyle geceler, mevcut belleğimizi (yani tarihimizi) yok etmek yerine, zamanda geriye giden kıvrımlı yollara düşürür bizi. Uykusuzluk,
köklere çekiliş ve bireyselliğin başlangıcıdır. Zamanı optik bir yanılsama haline gelene dek inceltir, bizi ondan çekip alır ve son hatıralara sürükler, yani ilk olanlara. Uykusuzluğun ezgili dağılışı eşliğinde geçmişimizi tüketiriz. Ve böylece tüm zamanla birlikte ölüp gitmişiz gibi görünürüz.
