Sekülerleşmenin, devletin, bilimin ve tıbbın, endüstrinin ve makinelerin, materyalizmin ve dünyevi felsefelerin güçleri on dokuzuncu yüzyıl boyunca büyümüş ve acının anlamı ve acının nasıl dünyevileştirileceği sorusu üzerinde yeniden durmuştur. Bir yanda on sekizinci yüzyılın sonlarından itibaren acının engellenmesi gereken bir kötülük olarak yeniden şekillendirildiği faydacı düşüncenin yükselişi vardı. Acının azaltılması on dokuzuncu yüzyılda hem felsefi hem de bilimsel çabaların ilgi odağıydı ve üstelik siyasi süreçlerin de önemli bir parçasıydı. Eğer acı kötüyse, anlamsızsa, insanlığın ilerlemesine köstekse (yukarıdaki görüşle tamamen çelişiyorsa), o zaman vurgunun acının ortadan kaldırılmasına ya da bu mümkün değilse yönetimine kaydırılması gerekiyordu. Acının azaltılmasını amaçlayan teskin etme, analjezi, anestezi ve sosyal politikalar Avrupa ve Amerika'da on dokuzuncu yüzyıl medeniyetinin motifleri haline geldi ve kolonyal ile emperyal yayılma medeniyet projelerinin yönetiminin temel kavramsal bileşenleriydi. Bu bağlamda acıyı ifade etmek modernitenin başarısızlığının sinyalini vermekti.
Öte yandan evrimsel tarzdaki biyolojik düşünce, acıyı hayatta kalmaya yardımcı olacak anlamlı bir araç olarak anlamlandırmaya başlarken aynı zamanda ilahi anlamlı acı kozmolojisinin reddedilmesinde daha kararlıydı. Dişleri ve pençeleri kırmızı, acımasız, ahlak dışı, kanlı, çığlıklar ve hayvan nidalarıyla tanımlanan doğanın müşfik bir Tanrı'nın işareti olması pek mümkün değildir. Ancak acının hayatta kalmaya yardımcı olduğu fikri en azından bazı acı verici deneyimlerin hem gerekli hem de yararlı olduğunu haklı çıkaran evrimsel düşünce yoluyla ortaya çıktı. Bunlar yaralanmadan kaynaklanan akut ağrılarla sınırlıydı (örneğin, bir kişinin yaralı bacağına ağırlık vermesini
Sayfa 106
Peygamberimizin Günlük Duaları (Yemek)
Yemeğe Başlamadan Önce:
Allâhumme bârik lenâ fîmâ rezektenâ vekinâ 'azâbennâri-bismillah.
"Allah'ım bize rızık olarak verdiğin bu nimetleri bereketlendir ve bizleri ateşin azabından koru. Allah'ın adı ile (başlarım yemeğe)"
Yemeğe Başlarken Duayı Unutursa:
Bismillâhi evvelehu ve âhirahu
"Başında da sonunda da Allah'ın adıyla (yemeğimi yerim)".
Yemeği Bitirince:
“Elhamdulillâhillezi et'amenâ ve sekânâ ve ce'alenâ mine'lmüslimin.
"Bizleri yedirip içiren ve bizlere İslâm gibi bir nimeti verip bizi Müslümanlardan kılan Allah'a hamd olsun."
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
KÖPÜK
Portakal buğusudur yalayan seni beni
Kentte başlarken gece horozun terkettiği
Bir kadını havlıyor taşıyor o ıssız köpekler ki
Kırmızı bir karpuzun ortasından kesilen o köpekler ki
Deniz mi dedin ne denizi
Ben Kristof Kolomb'un uşağı değilim
Ben ırmakçıyım denizci değilim
Kulağımda ne bir aşk ne de bir kürek sesi
Bir meydan uğultusu barbar bir inşaat sesi
Bir kere kente girdin
Bir kadını al onu yont yont anne olsun
Her kadın acıma anıtı bir anne olsun
Çocuklara açılan mavi kırmızı pencere anne
Sen bu şehrin sokaklarından geç sonsuz pencerelerle
Bir insanı al onu çöz çöz çocuk olsun
Ve sonra yıpratılan ne
Mavi bir alıkonan
Bu köpekler neyi havlıyor hangi kadını
Bu hoı:::ozlar neyi ürperiyor çocukları mı
Sabah ki marul ortası kırılan bir gemi direkte
Vakit çiçek bozuğu bir akşam tepkisi
Bana ayrılan hangi arap atının terkisi
Hangi çadır düşüncesi ve çöl
Bir mermerin rüzgardaki savruluşu çöl
Kadın giyeceklerinin kıvranışı kızılda
Bir kırmızı biber salgını develer
Yeter suyun anıtlaşması çelik çiçek biatı
8. Mete’nin Tahta Çıkış TarihiTarih
S,C 110, söze başlarken, Tuman’ın Ch’in sülalesine yenilişinden 10 geçti, diyordu. Çin generali Menk T’ien’in Tuman Han’a karşı yaptığı akın, M.Ö. 215 yılında oldu. Bu durumda bazılarına göre Mete, 205 yılında tahta çıkmış olmalıdır. Fakat Çin İmparatoru Katsu ile aynı zamanda yaşamıştı. Bu Çin İmparatoru’nun M.Ö. 206 yılında tahta çıktığını göz önünde tutan bazıları ise, Mete’nin de bu sıra tahtta oturduğunu düşünmüşlerdir. Bu yılda ünlü Çin Generali Meng T’ien ölmüş ve Hunların önünde, Çin’e akın yapabilmek için başka engel kalmamıştı. Şinatori ise Mete’nin tahta çıkışını daha geç tarihlere koymak istemektedir. Ancak sebepleri pek inandırıcı değildir (Wusun, s.114). Mete, doğudaki Tunghu ve batıdaki Yüeci akınlarını tamamladıktan sonra, M.Ö. 202’de Çin’e geldi. Bizce Mete, M.Ö. 209 ile yılları arasında tahtta çıkmış olmalı idi.
Sayfa 163 - Prof. Bahaeddin ÖGEL Türk Tarih Kurumu Cild ½ Büyük Hun İmparatorluğu Tarihi, 3. Baskı, Ankara 2019 III. BÖLÜM: METE, II METE’NİN HAKANLIĞI.·Kitabı okuyor
