"Tek tek saymayacağım ama senin için de kendimden çok ödün verdim Farah. Bu bile konu sen olunca kendimden ne kadar çok ödün verdiğimin bir kanıtı. Anlatmaya çalıştığım şey benim hayatım da hep birilerini düşünmekle geçti.”
"Daha on yaşında bir çocukken bir bebeğin sorumluluğunu aldım, ben ne bilirim kendim için yaşamayı? Peki, pişman mıyım?"
"Hayır,"
"Geriye dönme şansım olsaydı sevdiklerim için yine kendimi geri plana atardım, sevgi budur."
Her an ardındakini getirmek için çıkar. Her ana, bütün varlığımla sarılırım;Yerine başkasının konulamayacağını, biricik olduğunu bilirim fakat onu yitip gitmekten alıkoymak için bir şey de yapamam.
Genç bayraklar vardır,
Barış düşünür,
Kuyularda işçi, mavilikleri.
Ben hepsini düşünürüm,
Yirmidört saat
Ve seni düşünürüm,
Karanlık, hırslı...
Seni, cihanların aziz meyvası.
İlân-ı aşk makamından bir mısra,
Yeşerip, kımıldar içimde,
Düşer aklıma gözlerin...
Oysa murad alamam.
Oysa akdan - karadan
Bilirim, payım bu kadar...
Unutmuş gülmeyi gözbebeklerim.
Unutmuş dudaklarım öpmeyi..