Bazen düşünüyorum da dünyaya gelmek bir afetken, sonra bu memlekette, üstelik kadın olarak doğmanın dayanılmaz azabına nasıl tahammül ettiğime hayret ediyorum.
Bu evin hayatı hiç insan hayatına benzemiyor. Bir kere hiçbirisi diğerini sevmiyor, hiçbirinin diğeri hakkında iyi düşüncesi, iyi bir tutumu, iyi niyeti yok; hepsi birbirine düşman...
Ah o erkeklerin kadınlara attıkları baygın bakışlar ve o kadınların o beylere karşı aldıkları naz ve cilve tavrı...İnsanın naz ve cilveden, aşktan, hatta insanlıktan iğreneceği geliyor!