İnsanların yarenlik için hemcinslerinin, oyalayıcı şeylerin, eğlencenin, her türden lüzumsuz lüksün peşine düşmesi esas itibariyle bu deruni ruhsal boşluk (bönlük) nedeniyledir ki çoklarını savurganlığa ve sefalete sürükler.
Benim ben ben Hızır
Çankıranım ben
Hamam soğutan
Görklü bakışlara gece aralayan
Yumurtada bekleyen
Kafataslarını koruyan
Bahçelerde
Hıdrellez pikniklerinde
Ateş avcısı bilge develerin
Öfkesini gün batımlarına taşıyan
Yaşlının gençliği gence genç
Çığ yuvarlayıcısı
Kaya atıcısı
Dağ bôlen
Depremin özü
Şimşek mayası
Hardal kokusu
Çekirge sabrı
Arı vahyi
Ölü etkisi
Bitişik odadaki boşluk
Cihan savaşlarının ilk başyazısı
İlk insan
Son türbe
Ben
Hızır
"İçindeki boşluğu neyle doldurursan doldur, hep bir sızı kalır ya hani... İşte o sızı, insanın kendine sorduğu ama cevabını vermeye korktuğu sorulardan ibarettir. Peki sen, kendinle karşılaşmaya hazır mısın?"