Kendimi sorguya çekince bunun, kendim olmaklığım ve burada bulunmaklığım olduğunu görüyorum. Geceyi yarıp geçen ben'im.
Halk arasında Erika’nın Gülü diye adlandırılan bir bitki var. Bizim halktan bahsetmiyorum tabii, muhtemelen içinde Erika’ların olduğu bir çöl halkı bu. Her bitki gibi susuz kalınca kuruyor fakat ölmüyor. Suyunu tamamen çekince bir top formuna bürünüyor. Sonra rüzgârın da yardımıyla oradan oraya sürükleniyor. Yıllarca süren kuraklığın ardından bile
ulaştığı ilk nemli yerde dallarını tekrar yayıyor. Bir de yağmura denk gelirse misler gibi çiçekleniyor. İşte ben
de şu sıra kendimi bu bitkiye benzetiyorum. Evet, belki kurudum ama inatla ölmüyorum. Yeşillenmem bir
yağmura bakar Osman.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Anı oluyor zaten, çekince daha çok anı olmuyor. Böyle de anı oluyor. Anarsan anı olur.
Adnan Menderes (1889-1961). Aydınlı bir büyük toprak sahibinin oğlu. I. Dünya Savaşı’na katıldı. 1919’da Yunanlılara karşı milis hareketlerinin içinde yer aldı. 1930’da Feıhi Okyar’m Serbest Cumhuriyet Fırkası’nın yerel yöneticisi olarak siyasete atıldı. CHP önderlerinin dikkatini çekince bu partiye girdi. 1931'de milletvekili seçildi. 15 yıl boyunca milletvekilliğini sürdürürken bir yandan da hukuk eğilimi gördü. 1945’te önde gelen değişim yanlılarından biriydi ve DP’nin dört kurucusundan biri oldu. 1950-1960 arasında başbakanlık yaptı. DP’ye giderek daha fazla egemen oldu ve otoriter eğilimler içine girdi. 1960 darbesinden sonra tutuklandı. İdama mahkum oldu ve bir intihar girişiminin ardından 17 Eylül 1961’de idam edildi.
Canım çekince kendimi bir tutkuya kaptırarak çalıştığım oldu, ama korkuyordum da; bir şeye bağlanmaktan korkuyordum.
