Celal Kuru
@celaliyye
İnsan, dökülen bir varlıktır.
Şu anda okuduğu kitaplar
Acıİnsan ve Hayat
Eski bir dostum hep söylerdi: "İnsan bir acıya kiracı değil, bir acının ev sahibidir."
Reklam
Yaş geçtikçe kimsenin memleketi, ne iş yaptığı, nelerden hoşlandığı ya da hoşlanmadığı, neye gülüp, ağladığı, hayalleri, hayal kırıklıkları hiç ilginizi çekmiyor. Bundan sebep kimseyle de yeni bir sohbete başlayamıyorsunuz. Hep bir tıkanıklık, hep bir çok sıkıcılık... Gri bir hayat işte...
Önceleri anne babamı istisnasız her gün arardım. Sonra iki günde bire çıktı. Şimdi de dört günde bir olmuş. Muhtemelen bu haftada bire çıkacak. Zaman bereketini tamamen yitirmiş, bunun farkındayım lâkin insan yaşlandıkça kalbinin katılaşılaştığı da bir gerçek.
Celal Kuru
@celaliyye
·Annem ve babamla ne zaman konuşsam "Cebine Hızır uğrasın." diye duâ ediyorlar. Bu duânın hürmetine bir gün zengin olacağım umudumu hiç yitirmiyorum.
O Erler Kiİnsan ve Hayat
Hakk’a âşık olanların hareketlerine hiç şaşmamak gerekir. Çünkü onlar mana denizine dalmışlardır. Cânanının aşkıyla candan geçmiş, cihandan haberdar değildir. Hak’ta bâki olup halk içinde olmuşlar, såkiyi görünce öyle sarhoş olmuşlar ki meyleri yere dökülmüş. Bunların dertlerine deva bulma imkan yoktur hekimler de onların derdini tanımamaktadır.
Kulaklarında ezelden beri “Elestü?” hitabı çınlarken, dudaklarından da “Belâ!” cevabı taşmaktadır. Onlar öyle insanlardır ki, dünyada tasarruf yetkisine sahiptirler. Onlar alçak gönüllüdür, fakat duaları kabul görür, sözleri etkindir. Bir nâra ile bir dağı yerinden oynatırlar, bir sesle bir şehrin altını üstüne getirirler. Rüzgâr gibi gizli, fakat çabuk giderler, taşlar gibi suskun tesbih ederler.
Seherde gözlerini hiç yummazlar ve öyle ağlarlar ki, göz yaşlarıyla uyku sürmesi yıkanır. Durup dinlenmeden alanını çatlatırcasına gece yola gittikleri halde, “Eyvah, biz yine geri kaldık!” diye feryat ederler.
Onlar gece ve gündüzden habersiz, sevda ve aşk deryanda yüzen kimselerdir. Onlar Hallâk-ı Ålem’in güzelliğine o kadar tutulmuşlardır ki bir laan olsun mahluk ile meşgul olmaz- Onlar yüz güzelliğine ilgi duymazlar, zahire gönül vermez. Bunu olsa olsa kabuğa aldanan ahmak insanlar yapar.
O halis vahdet şarabını içtiğinden dünya ve ukba endişesini de unutmuştur.
Sayfa 140 - Semerkand
Reklam