İnsanların akıllı ya da cahil olmaları da onları zalimlikten alıkoyamazdı. Zeki olanlar menfaaatlerini bildikleri için para uğruna cinayet işlerlerken, cahiller ise cahil oldukları, yani düşünsel bir macera yaşamaya güçleri yetmediğinden, zihinlerindeki boşluğu, ne olduğunu bile tam olarak bilmedikleri bir dava ile kapatırlardı. Böylece onlar, akıllılar gibi para uğruna değil, inandıkları dava için kan dökerlerdi.
"Kan izlerini geride bıraktım hiç düşünmeden. Amaç cinayet değildi çünkü. Amaç Melek’i kurtarmaktı. Oysa kurtaramadım onu sonunda. Dolayısıyla cinayet işlemiş oldum. Ama asıl suçum başka. Asıl suçum onu kurtaramamak, eskisinden beter etmek hatta. Son âna değin uğraştım, son âna değin çırpındım. Katilliği benimseyemeden, katil benim diye bağırdım o kurtulsun için. Dinlemediler. O da bir şey demedi. Hiçbir zaman, hiçbir şey demedi zaten, benim ağzımdan çıkan kimi sözcükleri hecelemekten."