Korktular senden Rachel!
Başkaları için yaşamandan, mazlumdan yana taraf olmandan, göklerde uçurtma uçuran gözlerinden korktular.
Korktular senden Rachel!
Bir acıya ortak olmandan, yaraları sarmak istemenden, umutları yeşertmenden korktular!
Hey Rachel!
Melek yüzlü sonbahar!
Filistinli bir çocuk gibi gülümsüyorsun, yağmurlar senin için yağıyor.
Ve genç şair, yazıları karşısında kendinden geçmeyen bu fevkalade kızı seviyordu...
" Sevgilim " dedi, " Mısralarım ki Hind'in ipeklileri kadar ince dokunmuş ve İran'ın kıymeyli halıları gibi hünerli renklere süslenmiştir, niçin senin kalbini heyecana getiremiyorlar ? Geceyi terennüm eden şarkılarım sana kendi gözlerini ; gün doğuşunu anlatan şarkılarım sana dudaklarının rengini hatırlatmıyor mu ? Dalgalara ait şiirlerimde dağınık saçlarının tellerine rast gelmiyor musun ? "
Tarihte böyle insanların yaşadığını bilmek ne acayip bir duygu. Sabbah'a büyük bir saygı duydum. Bir insanın aklına koyduğunda nelere gücünün yetebileceğinin en açık göstergesidir bu kitap benim için. Düşünün "koskoca devlet" bir şahsı,onun yarattığı fedailer dünyasını, devirebilmek için savaşıyor.