Derya
@dderyatunc
Yaşamak umrumdadır
Ankara
3 Ağustos
57 okur puanı
Şubat 2025 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Sokrates'in gözündeki ideal devlet kuramı
Sokrates'in öğrencisi olan Platon; Sokrates'in ölümünden sonra kendisini Sokrates'i öldürmeyecek, tersine onu ve onun gibileri baş edecek bir toplumun, bir devletin nasıl
Vatan Yahut Silistre
Önderimiz Gazi Mustafa Kemal Atatürk'ün "bedenimin babası Ali Rıza Efendi, hislerimin babası Namık Kemal, fikirlerimin babası ise Ziya Gökalp'tir." sözlerini söyleyerek hislerinin kaynağı olduğunu vurguladığı, vatan şairimiz Namık Kemal'in ömrünü sürgünde geçirmesine neden olan tiyatro oyunu; Vatan Yahut Silistre.
Aşk, fedakârlık, vatan sevgisi kavramlarının ön plana çıktığı, su gibi akıp giden bir kitap. Tiyatro eserleri okumayı seviyorsanız tavsiye ederim:))
İnsan Bir Eksik Sözdür
Şükrü Erbaş'ın okuduğum ilk eseriydi ve belli ki son olmayacak. Sayfaları çevirirken her bir satırda kendinizi bulabileceğiniz muazzam bir şiir kitabı. Daha çok ölüm, yalnızlık ve yaşamak kavramları ele alınmış. Yaşamın derinliklerinden ruhumuza sinen dizeler. Hepsi birbirinden güzeldi. Ben Şükrü Erbaş'ı çok sevdim, ve tabii ki Ömür Hanım'ı da. Umarım bu eserle yollarınız kesişir...
Keyifli okumalar
Orta Zekâlılar Cenneti
Zülfü Livaneli'nin Orta Zekalılar Cenneti adlı eseri yazarın diğer kitaplarını da okumuş olanların aslında az çok hakim olduğu fikirlerinin bir araya toplanmış hali diyebiliriz. Deneme türünde okuduğum en güzel kitaplardan biriydi. Yazar eseri 1991 yılında kaleme almasına rağmen kitap tam bir günümüz Türkiyesi eleştirisi niteliğinde. Kitabı okurken belli bir kültürel birikiminizin de olması gerekiyor ama olmasa bile bu kitapla (notlar çıkararak ve araştırma yaparak) baya bir şey öğrenebilirsiniz. Kitap belli başlı 8-9 bölümden oluşuyor ve her bölümün konusu birbirinden farklı. Bir bölümde siyaset bir bölümde edebiyat hakkında düşünürken buluyorsunuz kendinizi. İyi ki okumuşum:)) Ayrıca içimdeki Nâzım Hikmet sevgisinin ne kadar büyük olduğunu bir kez daha anlamış oldum okuduğum satırlarda (sanırım Livaneli de aynı şeyi düşünüyor ki bizi ona hasret bırakmamış)