-"Ölümlülere yardım etmenin Zeus'u neden bu kadar kızdırdığını hiç anlayamadım."
-"Söylesene "dedi, " sence sefil haldeki biri mi, yoksa mutlu biri mi daha iyi adaklar adar? "
-"Mutlu biri elbette."
-"Yanlış," dedi. "Mutlu biri kendi hayatıyla meşguldür. Kimseye minnet borcu olmadığını düşünür. Ama onu soğuktan titret, karısını öldür, çocuğunu sakat bırak, o zaman dualarını duyarsın. Sana kar beyazı bir süt danası alabilmek için ailesini bir ay aç bırakır. Parası yeterse yüz tane alır."
-"İyi ama," dedim, "eninde sonunda onu ödüllendirmen gerekmez mi? Yoksa adak sunmayı bırakır."
-"Ah, ne kadar uzun süre devam edeceğini bilsen şaşırırsın. Ama evet, sonunda rn iyisi ona bir şey vermektir. O zaman yeniden mutlu olur. Sen de baştan başlayabilirsin."
“Yedi saat sonra gelebilirim ancak” dedi. “Olur” dedim. “ Yedi saat beklerim ben seni, bir şey değil. Ne var beklemeye.” Ömür beklemekle geçiyor zaten.
Reklam
Acaba iyi bir şey olacak mı? Hayır, dedim kendime. İyi şeyler birdenbire olur; bu kadar bekletmez insanı. Sürüncemede kalan heyecanlardan ancak kötü şeyler çıkar. Ya da hiç bir şey çıkmaz.
"Seni bıraktığım için beni ayıplamıyorsun, değil mi, evladım?"
"Hayır, efendim. Kesinlikle hayır," dedim.
Bana öyle durmadan "evladım" deyip durmasa iyi olacaktı.
-Jerome_David_Salinger608.jpg){kind=small}
Asla sevmediğim birine seni seviyorum demedim, Ya da asla birini severken karşılığını beklemedim. Dostluğuma değer biçmedim, sevgime ise hiçbir zaman sınır çizmedim. Sevdiysem sonuna kadar gittim, bitirdiysem öldürse de hasreti geriye dönmedim. Bazen çok kırıldım, bazen belki de kırdım. Ama hata insana mahsustur dedim. Affettim, af diledim. Kimileri birden fazla kırdılar kalbimi ama ben onları yine de affettim. Onlar belki beni saflıkla yargıladılar. Belki de içten içe sinsice güldüler. Ama asıl unuttukları şuydu; Ben aldanmadım..! Aldanan her zaman kendileri oldular ama bunu anlayamadılar. Bir insan kaybının ne olduğu bilemedikleri için, Kaybetmek onlar için bir alışkanlık haline geldiği için. Oysa ben hiç insan kaybetmedim. Sadece zamanı geldiğinde vazgeçmeyi bildim o kadar..
Reklam
Reklam