"Kürd destan anlatıcılarının en meşhuru olan Evdale Zeynike -bu ününü sevgi ve merhametten beslenen bir tür Kürd romantizmine borçludur- neredeyse otuz yaşına kadar hiç stran(şarkı )söylememiş, sonra aniden gördüğü bir rüyayla yataklara düşmüş, oradan bir dengbej olarak yeniden doğmuş, anlattığı destanlarla üne kavuşmuş, daha sonra Sürmeli Mehmet Paşa'nın dengbeji olarak yaşamını sürdürmüştür.Paşa'nın ölümünden sonra "sahipsiz kalmış", ardından gözlerini kaybetmiş, turnalara yarenlik etmiş, kör olan gözleri tekrar açılmış ve artık iyice yaşlandıktan sonra, sesinin gücünü yitirmesinin derin acısını da yaşayıp söylentilere göre tahminen 110 yaşında -1910 yılın da- yoksulluk içinde ölmüştür."
Alper Gencer - Şarkısızın Şarkısı
susamıyorum sevgilim
çünkü havada sesimi doğuran bir esir var
bütün çilingirleri sofralara çekerek
kapıda kalanlarla konuşmak istiyorum
kapısında kaldıkları sahiden evleri mi?
bir kilidi açmak kolay değil o kadar
hırsızın belki de yoktur kabahati!
**
selam ile insan insana iliklenir
başında ortasında ve sonunda yine selam
çünkü aranızda selamı yayın demiş efendim
**
bu sonucu beğenmedim sebebi neyse kov!
kes iplerini gel beraber vuralım kuklacıları
vuralım ve bir tren yırtsın dünyanın perdelerini
devrilsin ışık ve gerçek rengini giyinsin gül
**
ben trenin içindeyim git kendine bir istasyon bak
bırak onlar kendi koydukları kurallara inansınlar
**
çektirdiğin fotoğraf neden hiç konuşmuyor
**
bütün randevulara düzenli olarak geç kalmakta haklıydım
gök bana göre değildi yeri zaten hiç sorma
gök de kendine göreydi yerde zaten hiç durma
çıktım bir kapısını bulup yaşadıklarımdan
vardım ki seni sevdim
seni sevdim evler arasından bir evdin