Deniz, Monet’nin fırçasından çıkmış gibi duran muhteşem ışık yansımaları ve Debussy’nin notalarını andıran çırpıntı sesleriyle sürekli beni büyülemeye çalışıyor sanki.
Sayfa 15 - Yapı Kredi Yayınları
Ne duruyorsun be,at kendini denize;
Geride bekleyenin varmış, aldırma;
Görmüyor musun, her yanda hürriyet;
Yelken ol, kürek ol, dümen ol, balık ol, şu ol;
Git gidebildiğin yere.
Yaşam sürekli bir değişimdir, ona boyun eğeriz. Rastlantının ani darbesinin ne yandan geleceğini asla bilemeyiz. Felaketler ve mutluluklar, davetsiz şahıslar gibi girerler ve çıkarlar. İnsanın dışında yer alan bir yasaları, yörüngeleri, çekim alanları vardır. Erdem illa mutluluk getirmez, suç illa sefalet getirmez; vicdanın bir mantığı, kaderin bir başka mantığı vardır, aralarında hiçbir örtüşme yoktur. Hiçbir şey öngörülemez. Karmakarışık, darbe üstüne darbe alarak yaşarız. Vicdan, düz bir hatta ilerler;hayat ise burgaçtır.Bu burgaç insanın başına hiç beklenmedik bir anda simsiyah bir kargaşa veya mavi bir gökyüzü getirebilir. Kaderin geçiş aşamaları yoktur. Bazen çark öyle hızlı döner ki insan bahtının nereden nereye döndüğünü, dünü ve bugünü arasındaki bağı güçlükle seçer.
Sonra yiyecek hiçbir şeyi olmayan balığa üzüldü, duyduğu üzüntü onu öldürme kararlılığını hiç yumuşatmadı. Kaç kişiyi besleyecek, diye düşündü. Ama onu yemeye layıklar mı? Hayır, elbette değiller. Tutumuna, muazzam asaletine bakılırsa onu yemeye layık kimse yok.
Sayfa 52
Yosun yeşili bağlamış gözlerim, Gayri topraktı görmez olmuş; Süzülmüş de konuvermişim bir deniz üstüne, Bir piç izmarite gönül vermişim.
Tanrıdan habersiz dünyaya gelişim; İnsan eli değmemis tuzlu derime; Yazdı kışdı geceydi ömrüm suda, Bir piç izmarite gönül vermişim.
