Didem
@didemekin
benim acelem yoktu, yetişeceğim bir yerde... homo sapiens sapiens evresinde takılıp kalan bütün bu insanlar açık ki varoluşun özünü kaçırıyordu.
ölümün varlığı bütün kuruntuları, şüpheleri yok eder. biz ölümün çocuklarıyız. hayatın aldatmacalarından ancak ölüm kurtarır bizi. hayatın içinden bize seslenir, bizi yanına çağırır. henüz insanların dilini anlayamadığımız yaşlarda, bazen oyunun ortasında durakalırız ya, işte bunun sebebi o an ölümün sesini işitmemizdendir. bütün hayatımız boyunca bize el eder durur ölüm.
artık yaşamadığı yaşamı öldükten sonra yaşamaya niyetlenirse tüm kainat ne yapacak?
bir katili aşağılamaya kalkarsan sana bu imkanı verir ve ardından hiç beklemediğin bir anda sana yaşatmak istediği acıyı misliyle ödetir.
tarih, bu ve maalesef buna benzer olaylarla doludur. bu tür kıyımların tümü de devletlerin beka söylemi üzerinden harekete geçilerek yapılmıştır. 1994'te, 1450'lerde ya da M.Ö. herhangi bir yılda... işlenen suçun eski tarihli olması onu suç bağlamından koparmaya yeterli bir sebep değildir. insan, tarihin her evresinde aynı insandır. yaptıkları her zaman ve her dönem için yargı bağlamı içerisindedir. masum insanları öldürmenin dönemin şartları ile değerlendirilmesi fikri, olayın vahametini ve yanlışlığını ört pas etmek için devlet tarihçileri tarafından icat edildi. 'söz konusu vatansa gerisi teferruattır' derler. bunu diyenler kimler? böylesi tamamen etik dışı bir cümleyi ancak mafya söyleyebilir. bizdeki tarihçiler, hukukçular, politikacılar, sanatçılar hep vatan sevgisi kisvesiyle mafyalık yapmaktadırlar. 'teferruat' dedikleri ne biliyor musunuz? insan hakları, demokrasi, hukuk... kısacası, insanlık...