Bir insan, kendisinin elinden tutup kaldırabilir mi? Ben yapınca bu da oluyormuş. Kimsesi kalmayan insan, kendisinin kimsesi olmayı öğreniyormuş. Zor ama mecburiyet…
Hayat direnç değil, uyum ve denge ister.Akışkanlık, değişim ve gelişme büyük bir yaşam ustalığı gerektirir.Ancak esneyen ağaçlar, sert rüzgarların karşısında kırılmazlar.Değişime, gelişmeye ve büyümeye açık olmalısın.Bu seni özgün kılar.Şahsına münhasır, eşsiz bir birey yapar.
kalbimdeki kazığı sökebilirse eğer beklemek
yeniden dirileceğim senin dudaklarında
bir ibadet olacak hasret
ve senin dudaklarında patlayan
kanlı kaynakta yıkanacağım
beni saran bu karanlık rahimden kurtulunca
ve karışıp suya
mezopotamyada
altın bir çeşmeye döküleceğim şırıl şırıl
kim bilir ne hoştur
kim bilir ne kadar sarhoştur toprak oralarda
anason kokar, sonsuzluk kokar, emek ve inanç
ve direnç kokar. oysa, kokusuzdur sonbahar!.