Neşeli bir doğa aşkına bolca rastlanır; ancak Doğa’nın kendisine pek duyulmaz bu aşk.
Hay sana da aşkına da....
Benim aşkımla, dünyada çiçekler açıyor, rüzgar tatlı tatlı esiyor, sıcaklık yakıcı değildir, Nil gür akmaktadır...
Reklam
Dedem öleli yıllar oldu, ama Tanrı aşkına... kafatasımı açsan, beynimin kıvrımlarında onun büyük parmak izini görürsün. O bana dokundu. Dediğim gibi, o heykeltıraştı. 'Status Quo (statüko) adlı Romalıdan nefret ediyorum!' dedi bana. 'Gözlerini mucizelerle doldur, hayatı on saniye sonra ölecekmişsin gibi yaşa,' dedi. 'Dünyayı gör. Fabrikalarda üretilen veya bedeli ödenen herhangi bir rüyadan daha fantastiktir o. Garanti isteme, güvenlik isteme... öyle bir hayvan hiç olmadı. Olsaydı bile her gün, bütün gün bir ağaçtan baş aşağı sarkan, hayatını uyuyarak geçiren büyük tembel hayvanla akraba olurdu. Bunun canı cehenneme... ağacı sars ve o büyük tembel hayvanı kıçının üstüne düşür,' dedi.
Rüyan, pınarlarda buğulanan nur,
Sevgin sırma sırma dökülen şafak.
Seninçin ekini öpüyor yağmur,
Tarlada seninçin büyüyor başak.
Çiçekli yaylası ve berrak sular;
Gözlerinde duman duman arzular
Menevşe kokulu saçına bahar
Beyaz fecirlerden örtüyor duvak
Dokuduğun gülle işlenmiş gölgen
Umudunu iplik iplik eğirsen
İnce, taze bir sabahla gerinen
Çiğdem çiçekleri aşkına kundak
Çiğlerle yıkıyor gün seherini
Sabah gönderiyor davetlerini
Seninçin en leziz nimetlerini,
Sofra sofra açan şu kardeş toprak
yüzün belki uzak bir gül, belki bir dağ kuytusu
çekip gitmek birdenbire, belki pişman bir gülüş
başını kaldır biraz, yüzünü yıldızlara göm
dur yıkılmış köprülerde, bütün renkleri kullan
bin yıl öncesi de bir kadın
ceylanların yıldızlı sulara değdiği saatlerde
bıçağın kemiğe değdiği saatlerde
en yangın yüzüyle yaslanıp yalnızlığına
bir gelip bir giden umutlarına
aşkına eşkıya tenhalığına
uzak gece nehirlerine
ay doğuyor
ay doğuyor
aya bak
"Henüz gençsiniz. Bazı anlamlarda yalnızlığın tadını... yo, daha ziyade zorunluluğunu görmenizi bekleyemem. Bu yolculuk sonsuza dek sürse de şikâyet etmezdim!"
"Fakat hiç kuşku yok ki insanın karayla bağları vardır... Toplum, aile..."
"Aile mi? Aile mi?" diye tekrarladı sesinde belirgin bir öfkeyle. "Aile olmadan yapamaz mıyız yani? Tanrı aşkına ne faydası var ailenin insana?"
"İnsan bir çelenk çiçeği değildir, kaptan, kendi tohumlarıyla çoğalmaz!"
Reklam
Reklam