Derya Yiğit
@dryygt
8 okur puanı
Ocak 2022 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Ama en mutlu anı işaret ettiğimizde, onun çoktan geçmişte kaldığını, bir daha gelmeyeceğini, bu yüzden bize acı verdiğini de biliriz. Bu acıyı dayanılabilir kılan tek şey, o altın andan kalma bir eşyaya sahip olmaktır. Mutlu anlardan geriye kalan eşyalar, o anların hatıralarını, renklerini, dokunma ve görme zevklerini bize o mutluluğu yaşatan kişilerden cok daha sadakatle saklarlar.
Yazarın Belleği
Ve tabii fark etmişsinizdir sevgili okur, benim birçok 'şu an'ım var. Örneğin şu anda siz beni okuyorsunuz ve beraberiz. Ve ayni zamanda, şu anda henüz yaziliyorum ve aşağıda büyük bir boşluk var. Dolayısıyla geleceğe sesleniyorum. Bir de öbür zamanlarım var: kapalı durdugum anlar...
Biliyorum, ben bana bakıldığında, okunduğumda varolabiliyorum sadece. Gerisi üst üste değen metinlerin karanlığı. Sürekli Araf!
Dondu Ülkü, gözlerine saplanmış bakışlardan kaçarcasina indirdi gözlerini, Selim'in düğmesine odakladı ama emindi Selim'in bakışları bir an bile kendi üzerinden çekilmemişti. Eger bir şeyler söylemezse, bu yakınlığı deforme etmezse bayılacak gibi hissetti Ülkü ve bakışını ona kaldırmadan hafifçe bedenini ondan uzaklaştırırken "Ne zaman döndünüz?" dedi.
"Şimdi," dedi Selim. Gereksiz konuşmaları kesip atan, yıkıp gecen bir tonda ve netti.
Ve sustular.
Müziğin ritminde birbirlerine aktilar.
